Hoofdstuk 5
..en ze staat op, rekt zich eens goed uit en trekt een verse doktersjas aan, grijpt de pasgeborene bij een beentje en verlaat de snoezelruimte richting luchtsluis. "Heeeeeee waar ga je heeeen!!!!." schreeuwt Pein en begint achter haar aan te rennen. "Ja wat denk je?" en terwijl ze het kinmd omhoog houdt: "Wat moeten we hier nou mee? Je denkt toch niet dat ik me carriëre ga lopen verkwanselen voor zoiets?" En ze houdt de baby nog iets hoger. Rare baby trouwens, men kan zich afvragen of het ding wel helemaal menselijk is met die puntoortjes, die verdomde korpeitjes zullen er wel weer Spock genen in gepropt hebben. Koraal neemt zich voor als er niog een korpei in leven is ergens op dit enorme grote en goed bewapende schip die niet aan flarden te schieten maar langzaam dood te martelen.
"ja maar sjeesus..."mompelt Pein die nu doorkrijgt dat Koraal van plan is het pasgeboren leven middels de luchtsluis de ruimte in te slingeren en begint te vermoeden dat Koraal aan postnatale depressie lijdt "...we kunnen het toch minstens een naam geven?" oppert hij.
"Ook goed" snauwt Koraal en slingert het huilende kind richting Pein "Zorg jij er dan maar voor."
Pein vangt het krijsende jongetje met die afgrijselijke Spock oortjes behendig op en kijkt beduust hoe Koraal nu richting lab loopt. "Ik heb echt wel wat beters te doen!" schreeuwt ze met een snik in haar stem. Een snik in haar stem? wel verdorie? Is de wereldfameuze Psychiater en oorlogsstrateeg in staat tot zulke banale menselijke emoties? Vermoedelijk heeft ze alleen een droge keel; twee weken slapen en dan bevallen is immers geen pretje voor de slokdarm die al die tijd een goed glas Vodka heeft moeten ontberen. "Ik heb experimenten te doen, het heelal te verkennen, oorlogen te voeren...." moppert ze verder. Dan loopt ze een hoek om richting lab en is niet meer te verstaan.
Pein staat perplex met het het nog immer krijsende kind in de armen en kijkt om zich heen.
********************************************************
#304 Pein
en dan weer naar zijn zoon. Zijn gedeeltelijke zoon, want Pein kan zich niet herinneren dat er ooit een voorouder of ander familielid met zulke oren heeft rondgelopen. Toch kan hij een zwaar brok in zijn keel ook niet onderdrukken als het paar felblauwe kinderoogjes hem aanstaart en verder jammert.
- Fuck, hij heeft honger. Schiet Pein te binnen.
Hij loopt naar het lab en ziet Koraal voorovergebogen achter een desk zitten. Er klinken wat bubbels en bellen en waterige toestanden en als ie naast haar staat komt ie tot de ontdekking dat die sterke vrouw, die koele klasbak, die keiharde niet uit haar doen te krijgen arts, die nietsontziende geniale onoverrompelbare medisch hooggeschoolde onovertrefbare Koraal......een potje zit te janken.
Pein blijft een beetje bedremmeld staan tot ze zich langzaam omdraait. Pein kijkt naar haar tieten en strekt zijn hand uit waaraan de kleine ondersteboven hangt.
- Hier, hij heeft honger.
Koraal veegt wat tranen weg met haar mouw van de frisse nieuwe doktersjas en neemt de baby van hem over.
- Christus, tis toch niet te geloven......
Ze ontknoopt haar jas en legt de kleine aan haar borst. Als een getraind biggetje begint de dreumes te lurken als een gek. Pein staat er haast kwijlend naast te gluren.
- HEE! snauwt Koraal
- Sorry, zegt Pein en hij draait zich om.
- Wat dacht je van Kaarol van Peijnenburg-Spiesoor?
- Jezus, verzucht Koraal
- Kunnen we ook doen. Qua genen zal ie hem niet veel ontlopen.
De kersverse ouders ogen nogal overvallen en kijken ietwat beteuterd naar hun zoon die zo te zien zijn buikje heeft volgedronken en ter afsluiting van de maaltijd een gigantische boer laat.
***********************************************************
#305 Koraal
De kersverse ouders kijken tevreden naar de lelijke dreumes die natuurlijk weer zoals gewoonlijk in hun ogen de allermooiste baby van de heeeeeele wereld is. Ze houden elkaars hand vast en er verschijnen allemaal bloemetjes, roze wolkjes, hartjes, glittertjes en andere zooi in beeld. Niet te vergeten het jankerig viool muziekje dat op de achtergrond klinkt..
Ze zuchten eens diep en kijken elkaar ook maar weer eens diep in de ogen. "We moesten maar eens een kribje knutselen voor de kleine Jezus Kaarol Peijnenburg-Spiesoor." stelt Pein voor, die natuurlijk zoals alle mannen dol is op knutselen. En ook al hebben de meeste mannen twee linker handen, Pein is natuurlijk verschrikkelijk handig met alles en knutselt het meest futuristische, moderne, comfortabele kribje wat men maar kan bedenken. Koraal kijkt ondertussen bewonderend (yeah right) hoe hij dat doet en zucht nog maar eens een paar keer diep terwijl ze de zoveelste fles Vodka soldaat maakt zonder er dronken van te worden. Want geniale mensen worden natuurlijk nooit echt dronken. Nee, als geniale mensen drinken komen ze op vernieuwende en baandoorbrekende ideeën. Vroeg of laat.
Maar nu staan deze geniale baandoorbrekende artsen nog te zuchten en te stralen bij het kribje (dat natuurlijk dankzij de vaardige handen van Dr. Prein zo van je 123 hoppa alweer klaar is) met Jezus Maria Kaarol Peijnenburg-Spiesoor, die rustig slaapt met dat koetsjie koetsjie goegoe baba leuke ronde gevulde plof buikje. Pein kieteltje het manneke nog eens. Koraal strijkt het manneke nog eens over de bol. En het is heel gezellig en leuk en fijn allemaal. Het jankerige viool muziekje is weggestorven en Koraal gaapt eens flink. Pein is al half in slaap gevallen dus het is tijd weer eens lekker uit te rusten. En daar liggen ze hoor, het kersverse gelukkige model gezinnetje.
snurk snurk snurk doet Jezus Maria Kaarol Peijnenburg-Spiesoor
snurk snurk snurk doet de Weledelgeleerde Herr. Dr. Pein
snurk snurk snurk doet Prof. Dr. Generaal Koraal
En dan....gaat de immer glorieuze virtuele zon weer op! Het gelukkige gezinnetje ontwaakt blijde....Maar wat is dat nu? Gelukkig gezinnetje? De baby is weg!!!! Wel potver hoe is dat nu mogelijk??? De baby! Die lieve Jezus Maria Kaarol Peijnenburg-Spiesoor is weg!!!!!
"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHH!!!!!!!!" gilt Pein
en
"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHH" gilt Koraal
***********************************************************
#306 Pein:
ze kijken elkaar verschrikt in de ogen!
"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHH"doen ze beiden nog een keer.
Dan vermannen ze zich, realiserend dat dat gegil niets is voor De Grote Helden Die Dit Fantastische Avontuur Zo Ontzettend Koel Doorstaan. Het is maar een baby. En zo issut. Een lelijk knaapje met misvormde oren.
Net als ze over willen gaan tot de orde van de dag (Koraal schroeft een nieuwe fles Voka open en Pein draait twee sjekkies), zien ze door de matrijs (zo heet zo'n ruimteschipraampje toch?) de vluchtsonde met daarin Jezus Maria de Heilige Maagd Kaarol van Peijnenburg-Spiesoor met z'n meest schijnheilige grimas rondjes draaien om het ruimteschip waarin Papa Pein en Mama Koraal met opengevallen monden het tafereel aangapen.
Hij draait de sonde recht voor het raam waarachter het kersverse ouderlijk paar staat te koekeloeren en zijn schijnheilige gezicht verandert van ondeugend, naar bozig, tot duivels. Dan drukt ie op een paar knoppen....
- Duiken!!! Pein duikt naar Koraal, grijpt haar vast en samen vallen ze op de grond. De sonde, met een driftig mitrailleurende Jezus Maria de Heilige Maagd Bezeten door de Duivel Hemzelf Kaarol van Peijnenburg-Spiesoor, schiet een ontzettend vuursalvo af. Gelukkig is het raam van kogelvrijglas, zodat de stoere duik van Pein eigenlijk overbodig was, maar het zag er wel weer waanzinnig alert en heldhaftig uit. Daarvan kan de kijker maar geen genoeg krijgen natuurlijk.
- Pfiieee-oew. Zuchten de producenten van dat kleine monstertje.
- Tja, dat geweld zit natuurlijk wel in z'n genen. Oppert dr. Pein.
- Aiaiaiai, wat zal ie nog meer voor ons in petto hebben als ie nu al tot deze acties in staat is? zegt dr. Koraal
*********************************************************
#307 Koraal
...en ze drukt op een knop die het afweergeschut on-line brengt. 'Wat doe je nu!" Roept Pein uit.
Koraal die door haar moederschap een heel stuk milder is geworden reageert geduldig:" Je weet heel goed hoe belangrijk het speelproces is in de ontwikkelingspsychologie. Dergelijks moet je aanmoedigen zodat een individu zich op evenwichtige wijze kan ontwikkelen." En ze mikt met een vriendelijke blik in de ogen wat rakketjes richting de sonde waardoor het halve ding explodeert. Het kind begint te kraaien van plezier. "Trouwens," voegt ze er aan toe op dezelfde milde toon "we kunnen straks ook best wel even wat genetische correcties uitvoeren op onze zoon om hem verder te perfectioneren, het zou immers mooi zijn dat eens op levend materiaal in praktijk te brengen. Desgewenst zouden we hem dan kunnen klonen ook. We hebben natuurlijk alle noodzakelijke gereedschappen en materialen aan boord en hier in de ruimte gelden geen wetten wat dat betreft, dus dat komt ook al goed uit." En ze mikt nog een rakketje waardoor het speelse jong bloedend uit de sonde de ruimte wordt in geslingerd. Koraal kijkt nu Pein weer aan die goedkeurend en met een buitengewoon professionele enthousiaste blik in de ogen staat te knikken. "Misschien moet je nu je zoon even naar binnen halen lieve Pein, anders dwaalt ie te ver af." zegt Koraal terwijl ze een speelse knipoog geeft, ontspannen naar achteren leunt in haar stoel en het afweergeschut weer uitschakelt. "Dan neem ik ondertussen even een lekker bad."
*********************************************************
#308 Pein:
......Een shot op het ruimteschip. Ingezoomd tot een luik aan een van de zijkanten. Het is doodstil in het heelal en aardedonker. Dan....
De grendel van het buitenluik wordt opengedraaid en we zien Herr Dr. Pein in een ruimtepak door de deur zweven. Hij is niet verbonden met een kabel die vastzit aan het ruimteschip, dat maakt de operatie des te spannender (thuis op de bank zit iedereen op het puntje van de stoel, de straten zijn uitgestorven, je kunt een speld horen vallen, chipskauwende monden staken hun gekauw). Een misstap en Pein is verloren en overgeleverd aan de meedogenloze eeuwigheid om hem heen. Als een volleerd circusartiest zwemtzweeft Pein in zijn hypermoderne uitrusting door de ruimte naar zijn zoon, die half bloedend, kotsend en lijkbleek in het duistere oneindige hangt op enkele honderden meters afstand. Pein bereikt hem na een poosje (hij moest zijn veter onderweg even strikken, een blik werpen op de prachtige omgeving), een peuleschil, zo blijkt. Koraal (met een handdoek om haar natte haren gebonden en nog nadruipend van het badwater) slaat het tafereel gade zonder enige nervositeit, het vertrouwen in Pein is ongekend en vanzelfsprekend. Ze slurpt in deze tijd een fles Vodka leeg en drukt de ene peuk na de andere uit. Met een grote laserlamp schijnt ze Pein bij, zodat ie iets meer zicht heeft.
Jezus Maria Kaarol etcetera van Peijenburg-Spiesoor wordt bereikt (Pein ontwijkt de nodige vlokken kots en bloed en andere lichaamssappen) en Pein stopt de belhamel in een rugtas. De arts draait zich om naar het raam waarachter Koraal staat te kijken, te zuipen, te consumeren, en steekt zijn duim omhoog. Koraal doet hetzelfde met de fles Vodka.
Volgend shot: Pein vergrendeld de deur weer achter zich en spoedt zich naar Koraal, die wat hipst, maar natuurljik nog geen greintje aangeschotenheid vertoont. Ze omhelzen elkaar ter opluchting (dat doen ze ook altijd in Amerikaanse films) en Pein neemt de Vodka van haar over.
Dan gespt Pein zijn rugzak los om Jezus Maria Etcetera eruit te halen, maar.......
***********************************************************
#309 Koraal
...maar....maar...maar...heeee das raar! Er missen een paar beentjes, vandaar.... Vandaar dat ie zo lekker in de rugtas pastte natuurlijk!
"Ah de beentjes zijn weg" merkt Koraal droog op terwijl ze een nieuwe fles vodka opent en die aan Pein overhandigt, die de fles in één keer leegslurpt. Van ruimtewandelingen wordt men immers bijzonder dorstig.
"Tja...." beaamt Pein "... de beentjes zijn weg" en draait een sjekkie tewrijl hij zijn ruimtepak uit trekt. (dat is een hele kunst maar Pein is een bijzonder vaardig mens dus dat gaat hem heel goed af. )
"hm...." zegt Koraal veel betekenent "....die klonen we er wel weer aan. Kunnen we meteen wat verbeteringen maken aan het huidige eh....model. Weet je een dochter lijkt me ook wel wat, misschien kunnen we die er meteen bijklonen. En op zich zou het ook verfrissend zijn als er in dit verhaal een in en in goed mens zou voorkomen, beetje variatie op de bestaande karakters, geeft een leuk spanningsveld ook en kan meteen dienen als ons extern weten...geweten...of hoe dat ook heet."
De artsen beginnen weer als vanouds enthousiast te worden over doorbraken, wetenschap, vernuftige technologie en niet te vergeten een beetje God spelen. Onze helden hebben immers beide een god-complex van hier tot Tokyo, al zullen ze dat altijd ontkennen en volhouden dat ze volstrekt normaal en psychisch gezond zijn.
Pein gaat direct in op het voorstel; "We moeten hem in ieder geval weer tot leven wekken en beentjes....ja....en karakter...boeiend-boeiend, als we nou de cortex verbinding met de cerebellaire wand versterken en en de preplex voorzien van meer zuurtsof door de mesenterica door te trekken..."
Koraal vult hem aan: -"Ja!JA! geniaal, geweldig....dan kunnen we de incisie abdominaal uitvoeren en vandaaruit via het ruggenmerg naar boven werken wat verdere cerebrovasculaire problemen aanzienlijk kan verminderen!"
"Precies!" beaamt Pein en vervolgt: "met gebruik van een commensaal kunnen we de veranderde genen dan in de stamcellen aanbrengen..."
Koraal: -"Ja en dan wil ik ook graag mijn plastiche vaardigheden verder uitbouwen op orofaciaal gebied, want dat ligt nu geheel aan flarden.
Pein: "EN niet te vergeten alles doorvoeren tot in lymfocytair niveau!"
Koraal: "Precies anders blijft neurovegetatief effect uit en is het niet neurotroop!"
En zo lopen onze helden al keuvelend naar het lab met de resten van hun zoon. Zo kennen we ze weer: harde werkers met een hart voor de medische wetenschap en voor niets anders
*********************************************************
#310 Pein:
's ochtends, temidden van een kolossale hoeveelheid legen flessen en bergen uitgedrukte peuken, is het wonder.....eh....het fluitje van een cent voor mekaar. Jezus Maria Kaarol Etcetera heeft een stel benen van heppik jou daar, twee metershoge latten met maatje 58 eronder en als bonus is er een zusje gefabriceerd. Johanna Jozef De Schijnheilige! Ze loenst een beetje en kan haar hoofd maar moeilijk rechtop houden zoveel wiskundeknobbels hebben de beide geniale artsen erin gestopt. Haar geslachtsdeel hebben ze achterwege gelaten daar Jezus Kaarol...zucht...Etcetera van de haast perfecte operatie een hardnekkige, niet meer tot bedaren te krijgen erectie heeft overgehouden. En ter voorkoming dat ie z'n zusje....nou ja.....we begrijpen het wel.....Pein heeft er een zware klem op gezet en een lap voorgebonden zodat het compromitterende aanzicht ietwat verdoezeld is.
Het is een aandoenlijk tweetal, die kleintjes. Zie ze met de galactische lego spelen. Johanna Jozef De Schijnheilige die haar broertje legoblokjes voert en Jezus, JEZUS STEEDS WEER DIE LANGE KLOTENAAM INTYPEN!!!!, Kaarol De Stijve...eh...van Peijnenburg-Spies....Kaarol...etcetera die ze driftig probeert weg te slikken waarna Johanna begint te kraaien als Etcetera kokhalst en ze uitbraakt. Koraal en Pein staan er vol trots bij.
- Zo, nu ga ik een Vodka distilleermachine in elkaar knutselen, Koraal, want onze voorraad dreigt op te raken. Ik denk dat ie Spock Vloeibaar wel als grondstof kan dienen. Ik zet die twee (wijzend naar de ukkies) even aan de ketting dan kunnen ze ook geen kwaad aanrichten.
- Goed idee Pein, dan ga ik op zoek naar tabak.
#311 Pein:
Het universum spreekt in sprankelende sterren.
In de verste verte draait de aarde als een nietszeggend knikkertje om haar as. Waar de zon eindeloos lijkt te branden en de overige hemellichamen een eeuwige rust veinzen is de leugen zoek. De waarheid regeert temidden van het oneindige spel der krachten.
Ooit zou iemand deze weg doorkruisen, ooit zou dit pad worden aangeraakt door het menselijke, ooit zouden ‘wij’ ook deze streek bevuilen met onze nieuwsgierigheid. Ooit werd gesteld, nooit werd bevonden.
Maar nooit werd een leugen, daar waar de waarheid regeert.
Hier, waar de uitdijing, zoals overal, geruisloos en onverstoorbaar doorgaat, hier, in een op volle hyperspeed vliegend ruimtevehikel bevinden zich dan de onmogelijk geachte edoch veronderstelde personen, de verkenners, de uitverkorenen van het menselijk ras, de nog lang niet op hun toppen lopende helden die als vertegenwoordigers van de Aardkloot voorbij razen.
En weg zijn ze.
Het universum antwoord in sprankelende sterren.
**********************************************************
#320 Koraal:
"Ho! Wacht even! HO! STOP!" schreeuwt Koraal plotseling terwijl de sprankelende sterren om haar hoofd heen dansen en fluisteren. En nogmaals: STOP!"
Pein houdt direct op met het proeven van zijn tot vodka omgebouwde Spock vloeibaar er is geen betere terwijl Enzovoorts en zijn wiskundig geknobbelde zusje pardoes van schrik al de lego blokjes weer uitkotsten. "Wat? WAT? Zeg dan!' roept Pein vol spanning, ongeduld en in de verwachting dat Koraal weer met een geniale opmerking zal komen. Waarin hij natuurlijk nooit teleurgesteld wordt
Koraal begint echter schijnbaar in het wilde weg op knoppen te drukken. "Wacht! Ho! Stop! verdrr...hoe zet je dat ding van warpspeed af! Stop verdommem klote ding. Stop! Stop! STOP!"en ze begint op de knoppen in te beuken. Pein is naast haar gaan staan en begint ook op de knoppen te rammen. Het zal wel ergens goed voor zijn. In alle consternatie hebben ze niet in de gaten dat het ultra moderne ruimte geval al gestopt IS.
"Ik heb een idéé!" laat Koraal dan eindelijk weten. "Laten we Rusland binnenvallen daar hebben ze enorm veel Vodka, kunnen we meteen de wapens uittesten. Gaan we daarna nog even naar Viginia voor wat tabak, naar Colombia voor...nou ja andere nuttige dingen en... wat filmpjes, wijn, cognac, wildgebraad.....gewoon even lekker shoppen free-style weet je wel. Het ruim van proviand voorzien voor dat we het grote onbekende gaan veroveren!." Jazeker beste kijkbuis lezertjes; een goed gevulde maag is immers de motor van het leger. Of van een paar oorlogszuchtige geniale idioten. Of...nou ja maakt niet uit; het is gewoon belangrijk en daarmee uit.
Wooooooooow Pein staat weer versteld van deze geniale inval van Koraal, even lekker de wapens uittesten dat klinkt toch ook wel weer verdomde goed, na al dat harde werk lekker een beetje ontspannen. "Naar Rusland!" Roept ie uit als een ware Napoleon maar dan alleen groter en slimmer natuurlijk. En het enorme grote, zware, luxe, moderne ruimteschip zwenkt direct weer richting aarde, richting Rusland, richting Vodka en wie weet een paar kisten kaviaar. Het ruimteschip werkt namelijk gewoon op spraakbesturing, al die knoppen zitten er hoofdzakelijk voor de sier, dat staat nu eenmaal erg interessant. Maar laten we dit nog maar niet aan onze Helden vertellen. Het is immers veel te leuk om te zien hoe ze steeds met die knoppen in de weer zijn terwijl het schip ondertussen koerst aan de hand van schijnbaar lukrake uitroepen, zolang ze maar op de juiste toon worden uitgesproken.
"Na Jussand" zegt de kleine Enzovoorts "Bek houwe!" zegt Pein. En alles is gezellig en fijn.
Onze vermaarde en door velen gevreesde Helden beginnen een oud en bijzonder beproeft alsmede vervaarlijk krijgslied te zingen om vast in de stemming te komen: "We zijn er bijna, we zijn er bijnaaaaaaa maar nog niet he-le-maal!"
********************************************************
#221 Pein:
In Rusland aangekomen landen ze in Moskou op het grote plein en als het deurtje zich opent komen Papa Pein, Mama Koraal, Etcetera en De Schijnheilige Loens er polonaisend over de uitschuivende loopplank uitgezongen. Pein en Koraal mitrailleuren er in de maat op los op alles wat beweegt en dat valt dan ook ogenblikkelijk om, want als ze mikken is het raak, da's duidelijk. Ook als ze niet mikken trouwens. De familie is in hun element. Ook de ukkies hebben een laserpistool in de handen en de liefde voor het geschiet en gepaf hebben ze niet van een onbekende. Koraal zipt de laatste slok uit de laatste fles en Etcetera drukt de laatste peuk uit.
- Nog sjiegaret!!! roept het kereltje verontwaardigt.
Tussen alle rookpluimen, brandhaarden en stoffelijke resten ontwaart Koraal een VVV-kantoor en buldert daar naar binnen.
- Grmlovski Dnepr Krtilski!!! (Waar is de dichtsbijzijnde Vodkastokerij!!!!) schreeuwt ze.
De doodsangstuitstaande VVV-er , bibberend onder de toonbank, houdt een kaartje in de lucht met daarop een of andere route. Koraal grist de kaart uit z'n hand en schiet de beambte daarna volkomen aan gort.
- Kom op, Pein. We gaan die kant op!
Pein, die de kinderen aangelijnd heeft, haalt ze binnen door een druk op de knop van de riemen en slingert ze het ruimteschip weer in. "Alleeee Hopla!!!!"
**********************************************************
# 322 Koraal
"....iews van acht uur.
De recente gebeurtenissen in Rusland hebben wereldwijd voor veel onrust gezorgd. Bush liet in zijn commentaar weten dat het vrijwel zeker om terroristen gaat en benadrukte nogmaals dat de oorlog tegen terrorisme ons allemaal aangaat. Verder is hij van mening dat de recente gebeurtenissen in Rusland een direct gevolg zijn van het staakt het vuren in het midden-oosten conflict en dat als Israel 'het karwei' had kunnen afmaken dit voorkomen had kunnen worden. Ook Russische regeringsleiders zijn van mening dat de gewelddadige aanslagen in Rusland op onder andere een VVV kantoor het werk zijn van de Hezbollah. De autoriteiten schatten dat het om ruim 150 doden zou gaan.
We gaan naar onze verslaggever Jaap Fok die NU in Moskou staat op de plaats waar de bloedige aanslag is gepleegd.
-"Jaap Fok, hoe is de toestand daar?"
-" Ja goede avond hier Jaap Fok rechtstreeks uit Rusland. Ik sta hier voor het vvv kantoor waar vanmiddag een waar bloedbad is aangericht. Zoals u achter mij kunt zien is men nog steeds bezig de lijken te ruimen. Tot nu toe zijn 16 lijken geborgen, het exacte aantal slachtoffers is nog niet bekent.Er schijnen verderop nog een paar lijken te liggen"
-"Jaap Fok wat kun je zeggen over de sfeer daar?"
-"De sfeer is grimmig, zeer grimmig.De mensen zijn in de war, toeristen kunnen het vvv kantoor niet meer in en de plaatselijke bevolking is geschokt. Ik hoor trouwens net dat niet ver hier vandaan nog een aanslag is gepleegd maar dat is nog niet bevestigt.
-"Zijn er ooggetuigen van de afgrijselijke gebeurtenissen die vanmiddag plaats vonden bij het vvv-kantoor, Fok?"
-"De meeste ooggetuigen zijn helaas overleden, wel hebben we ongeveer een uur geleden een oudere man gesproken die beweert de hele gebeurtenis te hebben gevolgd vanuit zijn raam tegenover het vvv-kantoor. Hij liet onze verslaggevers ter plaatse weten dat het leek of de vermeende terroristen 'uit de lucht vielen en doktersjassen aan hadden' Ook meende hij dat er kleine kinderen in het gezelschap van de daders zouden zijn geweest en dat de daders een westelijk uiterlijk hadden en een taal spraken die vermoedelijk Nederlands was. Er wordt op dit moment nog onderzocht of de man psychisch in orde is. Terug naar de studio.
-"Bedankt voor je verslag Jaap Fok, we zullen in latere uitzendingen nog bij je terugkomen voor verdere details over deze wrede, schokkende en bloedige aanslag van de Hezbollah op een onschuldig, niets vermoedend Russisch vvv-kantoor.
--Verder met het Binnenlands nieuws; De gevallen van blauwtong............"
#323 Koraal
Ondertussen in het ruimteschip zijn Pein en Koraal, die natuurlijk nooit naar zoiets banaals als het nieuws kijken, in hun nopjes met de handige kaart die ze van het VVV-kantoor hebben meegenomen. Hopla here comes the Vodka!!
"Zeg Pein, heb je er bezwaar tegen dat als we straks klaar zijn met Rusland we ook nog even wat modehuizen in Frankrijk en Italië aandoen voordat we naar Virginia gaan voor de tabak? " Vraagt Koraal liefjes. "Ik zou zo graag weer eens wat anders aan willen weet je....ah toe?"
********************************************************
# 324 Pein:
- Tuurlijk, Koraal darling, wat je maar wilt, we zijn er nu toch! Ik heb genoten van het Russisch uitstapje en zo te zien de kinders ook.
Enzovoorts en Loens zitten volledig geconcentreerd allemaal bontmutsen te scalperen.
- Kijk ze nog toch 's...., klinkt het uit een trotse moedermond.
Dan zetten ze koers naar Amsterdam, want een paar peppillen zijn natuurlijk ook nooit weg en een paar dozen drop voor de kleintjes.
Een 100 meter hoge toren ergens midden in het land wordt een kopje kleiner gemaakt, talloze weilanden omgeploegd door dat fantastische laserapparaat dat Koraal als een bezetene bedient alsof het een verlengde van haar lichaam is; de preciezie is angstaanjagend nauwkeurig, de gevolgen nietsontziend. Boerderijen exploderen als vliegtuigjes in een world trade center. Madurodam verdwijnt van de aardbodem door een klein landmijntje en ook het Binnenhof moet eraan geloven. De Zalmen, Bossen, Verdonks en Marijnensensen spatten uit eenander.
Ergens op een van de grachten van de hoofdstad stuiten ze op een bootje met daarin een paar vreemde vogels waarvan twee nogal grote gelijkenis vertonen met Koraal en Pein. Het spoor van vernieling wordt even onderbroken daar deze constatering de beide artsen nogal verbaasd. Met de inzoomcamera zien ze inderdaad dat het nagenoeg dezelfde personen zijn als zij zelf. Pein en Koraal kijken elkaar aan en knikkend veelzeggend. Dan halen ze gezamenlijk de trekker over van het Nooit-Missende-Mitrailleur en het bootje wordt doorzeefd met een stortregen van 80mm kogels.
- Geen dubbelgangers!!!! brullen ze terwijl ze blijven doorvuren tot alle kogels op zijn.
#325 Pein
Na de boodschappen in Amsterdam wil Koraal met alle geweld de Thames nog even omploegen.
Pein vindt dat ook een goed idee, dus even later spatten de spetters ze om de oren.
Tot ze bij een of ander groot voetbalstadion stuiten op een steenrijke rus die eigenaar van de club is en vrolijk op zijn kolossale oceaancruiser de beide artsen met lichtsignalen attendeert en met de nodige dollars wappert.
Koraal en Pein, zeer gevoelig voor de geur van cash, besluiten een bezoekje te wagen. Nadat ze het schip ontdaan hebben van alle bewakende commando's en gezuiverd hebben van al het vrouwelijk schoon, vleien ze zich neer in een van de fauteuils in een prachtige loungeroom. De Rus heeft het nieuws ook gevolgd (door de gehele wereld worden berichten verspreid van de terroristische daden van de twee doktersjassen en de twee vuurgevaarlijke kinderen). De Rus heeft Enzovoorts 's bekeken en vindt hem, met zijn meterslange benen en maatje 63 de ideale opvolger van de naar AC Milan vetrokken spits en biedt 750 miljoen euri voor het ventje of goederen met die waarde naar keuze.
Koraal en Pein hoeven geen moment na te denken roepen in koor:
**************************************************************
**************************************************************
<< Home