Hoofdstuk 3
#251 Koraal:
De deur kraakt in zijn voegen, een leger aan voetstappen klinkt als donderslagen door de luxe hotelgangen. Steeds kwader klinkende stemmen schreeuwen om het hardst. 'agggaaalggga akbar koei koei Soebhân Allâhi, wal hamdoe lillâhi wallâhoe Akbar!!!'
De airco is uitgevallen en de wereldberoemde, geniale artsen Pein en Koraal staan zwetend naar de deur te staren... als aan de grond genageld. Half gekleed, wallen onder de ogen en met verwarde haren kijken ze eljkaar aan. Er moet nu een beslissing gemaakt worden zonder werkbespreking. Er is geen tijd meer om te vergaderen.
Ze zijn zich niet bewust van de sluipschutters op de omringende daken. Er kringelt wat rook onder de deur door, geschuivel in de gang alsof er iets zwaars wordt verplaatst....
----------------------------------------------------
#252 Pein:
geen tijd voor paniek nu, ze moeten scherp blijven. Pein maakt een hoofdgebaar en Koraal richt haar wapen op de deur. "bij 3" roept Pein. Koraal richt en telt: "1...2....3!" waarop Pein zijn schouder tegen de deur gooit, en de deur barst uit zijn voegen bovenop de soldaten die erachter staan. Onmiddellijk beginnen Pein en Koraal als bezetenen op de deur te stampen waaronder de soldaten liggen te creperen. De kermende soldaten zijn niet veel later zo plat als een platgeslagen arabische soldaat. Een blik door de gang leert wat voor zwaars ze hoorden. Het is de vrouw van de Gouden Tulband die de hele gang barricadeert met haar ontlasting. Twee onderdanen zijn driftig allerlei obstakels aan het boetseren van de donkerbruine stinkende drek. Pein meent ondanks de situatie er nog enig talent in te zien. Maar op de manier waarop hij het eerste obstakel kapotstampt is daar weinig van te merken. Ook Koraal banjert er doorheen alsof het slappe prut is en dat is het eigenlijk ook. Als de strontmachine uitgescheten is leegt Koraal een heel magazijn kogels in haar buik die weldra openknapt en nog meer rotzooi de vrije loop laat.
"Kom op , wegwezen!" roept Koraal. Glijdend bereiken ze het einde van de gang. Ze kijken het trapgat in en zien van beneden een hele horde soldaten naar boven rennen. Pein en Koraal schieten de andere trap op naar boven.
Van alle gastvrijheid voorheen is weinig over. Buiten staat een woedende menigte gewapend met stenen en stokken
#253 Pein:
Ze belandden op het dak en kijken over de daken van de stad uit. De scherpschutters missen meedogenloos. Tussen de daken hangen electriciteitskabels. Koraal begint te stamelen: "Wat nu?"
Pein heeft een idee. De 007 maakt zich weer meester van hem. Hij ontdoet zich van zijn shirt, smeert met de resten bruine stront camouflagestrepen op zijn wangen en gebiedt Koraal dat ook te doen. Dat staat stoer en goed voor het plaatje. Dan grijpt hij zo'n koord, sommeert Koraal haar armen om hem heen te slaan en hij zwiept een keer naar achter. 007? Neeneenee, zoals Tarzan en Jane zweven ze even later door de lucht van het ene gebouw naar het andere door een regen van rondvliegende sluipschuttersalvo's. Onder hen een met stokken en stenen gooiende menigte en soldaten schieten hun karabijnen leeg, maar elke vorm van munitie mist het doel. Pein en Koraal toornen hoog boven alles en iedereen uit, zoals ze al tijden doen op hun vakgebied, en lianen vrolijk verder tot de daken op zijn en de rand van de stad wordt bereikt. Enkele diepe zuchten verraden dat het hun toch enige moeite kost. Pein manoeuvreert zijn electriciteitskabelige liaan handig tot aan de grond en daar laat ie los. Zo, met beide benen weer op de grond. Voor een brede rivier klimt Koraal van hem af en haar vasthoudstriemen staan diep gekerfd in zijn bovenlichaam. Het maakt hem , zo met die strepen op zijn gezicht, heel erg heldhaftig. Ook de flarden overgebleven kleding op het lichaam van Koraal en haar wilde haardos doen denken aan de grote avonturenbelevers en actiehelden uit Hollywood. Maar dit is natuurlijk ware realiteit en doet werkelijk nergens meer voor onder.
"Daar een boot" wijst ze. nou ja een boot? Het is eigenlijk een waterfiets....
Pein test z'n hamstrings......"ja, dat lukt nog wel"
Dr. Pein, waar een wil is is een weg, ook al issut maar een klein weggetje
---------------------------------------------------------
#254 Koraal:
Soepeltjes springt Koraal met één lenige beweging aan boord. Ze frutselt een belachelijk klein dingetje te voorschijn en geeft Pein een vette knipoog. Het kleine dingetje waarvan de kijker aanvankelijk dacht dat het een soort oorbel was blijkt een uitschuifbare multi tool te zijn. Geconcentreerd laat Koraal haar ranke, ervaren vingers vliegensvlug een uiterst gecompliceerde technische procedure uitvoeren.... Et Voila! De waterfiets is in enkele seconden en op haast wonderlijke (edoch zeer realistische) wijze getransformeert tot een 2000cc powerspeedboat met afweergeschut.
Het agressieve grommende geluid van een formatie straaljagers dringt zich aan hen op maar gelukkig start de powerspeedboat direct. De accelleratie is state of the art en in luttele seconden scheren Pein en Koraal met zo'n 300 km per uur over het water. De straaljagers lopen echter op hen in. Verdorie wat gaan die dingen snel! Met een scherpe beweging zwenkt Koraal de boot in een bocht van 180 graden en met een grote grijns op zijn gelaat schiet Pein met een salvo rake schoten de straaljagers één voor één uit de lucht. Deze storten neer boven op het oprukkende leger en exploderen op spectaculaire wijze. Enorme vuurwolken stijgen op van de kust, brokstukken en ledematen worden de lucht in geslingerd en regenen neer rond de powerspeedboat van Pein en Koraal. Een enkel brokstuk raakt hun boot maar ze lopen geen enkele schade op (behalve een klein brandblaartje op de kleine teen van Dr. Koraal en een indrukwekkende snee in de kuit van Pein die hij even later zelf hecht met de multitool en 1 van de haren van Koraal.)
Lachend kijken ze elkaar aan, de slechts met enkele reepjes stof bedekte boezem van Koraal beweegt zich snel op en neer van de opwinding. Zweetdruppeltjes als diamanten parelen op de zongebruinde huid van onze helden die glansrijk ieder obstakel weten te beslechten. En met zwoele stem zegt Koraal: "Een paar mijl verderop in de Golf ligt een fregat van de Sjeik, laten we die overmeesteren. " Waarop Pein afwezig over het wasbord op zijn buik strijkt en een flacon Vodka uit zijn gehavende jeans tovert. "Dat hebben we wel verdiend" grijnst hij terwijl hij uitzicht biedt op zijn extreem witte tanden. En zo zetten ze, met op de achtergrond een glorieuze zonsondergang, koers naar het fregat van de Sjeik.
---------------------------------------------------------
#258 Pein:
doodstil dobbert de powerspeedboat-turbo-doubleAction-5000CC op het heldere water in de gitzwarte oceaannacht. De zonsondergang is voltooid en nu trakteren de sterren en het maanlicht onze twee helden op duizenden glinsteringen op de golven. In de verte doemt het grote fregatgevaarte.
Koraal en Pein gluren, als stiekeme kindertjes, over de boeg naar de duistere zeeschuimer.
"Een peuleschil" weet Koraal
"Een handomdraai" zegt Pein. Ze grijnsen en nemen omstebeurt enkele ferme zippen Vodka. Koraal haalt uit haar achterzak (een van de weinige stukken kleding die nog op de plaats is blijven zitten) twee pakketjes en ritst ze los. Pein krijgt de inhoud van de een en nadat ie het heeft uitgerold blijken het kikvorspakken te zijn. Zijn ogen beginnen nog heviger te fonkelen dan de glitters op het water.
"Oh ja, een duik!"
Koraal kinkt driftig.
"En wat zullen we er stoer uitzien in zo'n pak!!!!" Peins ijdelheid kent geen grenzen, net als Koraals overtuiging dat ze die kilometer onder water zonder zuurstof wel redden. Pein vertrouwt op haar inschattingsvermogen, dat moet ook wel als je samen schedels licht, corticale hersenkwabben herstelt onder barre omstandigheden en samen legers van de Sultan verslaat.
"Wacht", zegt ze," ik heb nog twee injecties van dat prutje waar we die egyptische parelduikers vorige week mee hebben behandeld." Uit haar laars komen twee spuiten tevoorschijn.
"Zoek je even een geschikte ader" en floept het plasticcen veiligheidsomhulsel van de spuiten af."Ziezo!"
Met zijn tong uit de mond klaart Pein de klus. Dit kannie eigenlijk met zijn ogen dicht (doet dat ook regelmatig, bij zijn patienten althans) en flikkert de lege spuiten in zee. Daar waar het water eventjes sist.
Nog een paar slokken en de fles is leeg en krijgt dezelfde behandeling als de spuiten.
Plons!
Even springt een dolfijn boven het wateroppervlak uit en geeft de beide artsen een knipoog.
Weer plons!
Het maanlicht hult onze vrienden in een gouden omlijsting, vredig kabbelen de golfjes onvermoeibaar door tegen de powerspeedboat-turbo-doubleAction-5000CC en de volautomische mitrailleurs fonkelen als nieuw. Er zijn van die nachten waarin de romantiek hoogtij viert en dit issur zo eentje.
Even springen boven het azuren laken twee dolfijnen op en knipogen zwoeltjes. De een heeft trouwens een lege spuit in zijn staart zitten.
"Ik kan niet wachten" verlangt Koraal peuterend aan haar volautomaat, ze kwijlt een beetje.
"Hoeft ook niet" Pein schuift de duikbril voor z'n ogen en controleert de hare waarna hij haar deze omdoet.
"Volgens mij begint het spul al te werken" Hij inhaleert een keer diep, steekt z'n duim in de lucht en neemt een aanloop...
Dr. Pein, het leven is zuur, maar de druiven zijn zoet.
--------------------------------------------------------
#261 Koraal;
"Wacht!" roept Koraal en Pein blijft midden in zijn sprong stil in de lucht hangen en kijkt om. "Je vergeet een belachelijke hoeveelheid munitie van het soort dat prima tegen zeewater kan om te hangen!" Koraal werpt hem een dozijn munitie banden toe zoals Rambo en kornuiten die altijd graag dragen als ze een avondje gaan stappen. Pein drapeert ze met het grootste gemak kruislings om zijn schouders en vervolgd daarna zijn sprong. Koraal bevestigt nog een paar dolken aan haar pak, drie handwapens en frutselt een enorme hoeveelheid magazijnen en nog wat spulletjes in geheime compartimenten. Ook zij hangt een paar munitie kettingen om. Een moment staat ze op het voorsteven, stil als een boegbeeld. De wapens glinsterend in het maanlicht. Dan duikt ook zij als een volleerd Olympisch schoonspringster het water in.
Een moment later glijden ze door het donkere zeewater. Ze besluiten zo laag mogelijk te zwemmen om de radar van het fregat te ontwijken. Zo gaan ze steeds dieper, geruisloos bewegen ze zich voort, slechts een enkele opborrelende luchtbel verraad hun aanwezigheid. Lichtgevende vissen en zeewieren verschijnen als spoken in een donkere nacht. In het schijnsel van deze wonderlijke wezens kijken ze elkaar aan. Pein steekt zijn duim omhoog. Koraal doet hetzelfde. Zo hoort dat nu eenmaal als je aan het duiken bent. Ze zijn onder het fregat aangekomen en zwemmen naar boven.
Eenmaal bovengekomen halen ze een paar keer diep adem en kijken om zich heen. Ze raken niet in het minst onder de indruk van de haaienvinnen die zich rond hen bewegen. De haaien kunnen ze straks altijd nog voeren. Koraal haalt een opvouwbaar titanium harpoen geweer tevoorschijn en schiet de haak naar de railing 400 meter boven hen. ‘Hopelijk niet in de kloten van de wacht’ fluistert Pein, die nooit zijn gevoel voor humor verliest, zachtjes lachend. Ze wisselen enkele, ook voor henzelf, onbegrijpelijke hand en hoofdgebaren uit en klimmen behendig naar boven langs het touw. Even later staan ze druipend op het verlaten dek van het fregat. Het is stil, te stil.
#265 Koraal:
OOk de maag van Koraal begint hevig te rommelen. "Het is al weer bijna ochtend. Wanneer hebben we voor het laatst gegeten?" Pein kijkt haar verbaasd aan. "Eten? denk je nu aan eten?" Koraal beantwoord zijn blik "Tuurlijk, een gevulde maag is de motor van het leger..... of zoiets. Anyway ik ga eens een kijkje nemen in het kombuis, geloof dat ik zelfs verse koffie ruik" En terwijl Koraal dit zegt begint haar maag nog harder te grommen en loopt ze zelfverzekerd over het dek richting kombuis. Een hoofdschuddende Pein achterlatend. Dan realiseerd hij zich dat ie ook wel een hapje lust en volgt Koraal behoedzaam over het dek terwijl hij oplettend om zich heen kijkt. Waarom staat er geen wacht? Waar is de bemanning? Het is immers al half zes en ieder zichzelf respecterende marinier behoort dan in een versgestreken uniform met blinkend gepoetste knopen paraat te staan.
Hij wordt afgeleid door een vreemde schittering aan bakboord. Wat de .... Dan hoort hij Koraal, die uit zicht verdwenen is, hard gillen...
-----------------------------------------------------------
#266 Pein:
onmiddellijk vliegt hij over het dek naar de plaats waar ze staat te gillen."Wat issur..." brult ie met het geweer in de aanslag.
Paniekerig zwaait ze met haar hand. "Oh Pein, ik scheurde mijn nagel toen ik deze deur wilde openen!"
Ze steekt haar hand omhoog en ja hoor, in de lange roodgeverfde nagel van haar wijsvinger zit een fikse scheur. Pein tuit zijn lippen en fluit een keer ter bevestiging. *****
"Wacht maar" en hij grijpt een klein etuitje uit zijn binnenzak. Hij haalt er een vijltje uit en een nagelschaartje."Ga daar 's zitten en hou je hand even stil". Ze doet wat ie vraagt en even later staat Pein zorgvuldig haar scheur bij te vijlen. "Goed zo, stil blijven zitten hoor.."
Als ie is uitgevijld pakt ie een tube creme uit zijn achterzak en smeert iets van het verkoelende goedje over haar vinger. "Mmmm, lekker fris voelt dat zeg." Als ie klaar is strijkt ie even met zijn vingertop langs de rand van haar nagel en constateert dat deze mooi glad is. "Zo, kun je er weer tegenaan. Doe'k vanavond je haar ook nog even, want dat is een beetje uit model geraakt."
"Oh ja, graag.." Ze voelt even aan haar kapsel. "Godnogantoe"
Dan flits er wederom iets aan bakboord.
"Dat zag ik net ook al..." roept Pein en beiden kijken ze in de richting waar het vandaan komt. De schittering komt...een fel schijnsel.....met wijdopengesperde ogen kijken de twee artsen.....
Koraal en Pein: "WOOOOOOOOOOOWWWWW!!!!!!!
Pein, de sch(r)ik zit erin
#267 Pein:
**** ((( De nagel vormt al jarenlang een van de peilers waarop reactievermogens worden getest door dr. Koraal en dr. Pein. Eigenlijk meer het vlees datter onder zit. Omdat pat...eh...clienten doorgaans bij de twee artsen het bloed onder de...inderdaad...vandaan halen, is besloten dit met terugwerkende kracht ook bij de andere partij te flikken. Maar dan letterlijk (figuurlijk telt niet in de wetenschap). De weegschaal dient in evenwicht te zijn, zullen we maar zeggen...Aangezien Peins moeder, Marse, pedicure was en de kleine Pein in zijn jonge jaren de kunst van haar heeft afgekeken, probeert hij deze skil waar dan ook aan te wenden. Bij de clienten is nauwkeurigheid niet een van de belangrijkste zaken, maar als hij Koraals nagels 'bewerkt' gelden natuurlijk hele andere normen. Ook haar teennagels.....)))
--------------------------------------------------------
#268 Koraal:
"zou....zou dat een side effect zijn van de...de parelvisser drug die we ingespoten hebben eer we hier naar toe zwommen?" Zegt Koraal die een laatste tevreden blik op haar prachtig bijgewerkte nagel laat gaan om zich vervolgens met stomheid te laten slaan door hetgeen ze zien. "mpf uhm mmmm" zegt ze en realiseert zich dat met stomheid geslagen zijn niet bevorderlijk is voor de communicatie. Dus slaat ze stomheid terug, goed hard op de bek van stomheid, die in het water valt en opgevroten wordt door de haaien. "Aaaah dat is beter" zegt ze opgelucht en kijkt naar Pein die met open mond en ogens als schoteltjes kijkt naar het bizarre fenomeen dat zich voor hun ogen afspeelt. "dat is toch niet....mijn God, dat is toch niet... dat KAN toch niet" brengt hij uit.
Koraal die weer kan spreken roept uit: "IK HEB GEEN IDÉÉ WAT HET IS!!!!! Dus echt geeeeen idéé. Is het een hallicunatie, een boven natuurlijk verschijnsel, een nucleaire ramp, een glazen boot ter groootte van een wolkenkrabber? Het komt in ieder geval snel dichterbij!"
Van welk verschrikkelijk onheil moeten onze helden de wereld nu weer redden?
"We moeten het maar gewoon aanvallen." zegt Pein vastberaden.
"Honger heb ik in ieder geval nog wel dus ik hoop dat het een enorme geroosterde kip is of zoiets." moppert Koraal terwijl haar ogen weer beginnen te glanzen bij het vooruitzicht van een hoop actie en geweld. Dan horen ze een gorgelend geluid in het kombuis en nemen toch meer even snel een kijkje. Een enorme stank komt hen tegemoet en een zwerm aan vliegen. Lichamen liggen er opgestapeld en verwrongen in een hoek. Het gorgelende geluid komt van iemand die nog niet door heeft dat ie eigenlijk een lijk is. "Misschien een lullig detail wat net zo goed kan wachten maar....probeert die idioot ons nou iets te zeggen of niet?"
"kgggghaaaa gggg euhrgggg nie kgggggg" laat het betreffende individu weten terwijl hij bellen blaast van zijn eigen bloed dat in stroompjes van zijn kin druipt.
Pfffff wat een gedoe, zit je met een aantrekkelijke collega op zo'n prachtige dag op een leuke boot waar ook vast nog wel iets te vinden is waar een aardige cocktail van te maken is.... en dan heb je die shit aan je fiets hangen...
---------------------------------------------------------
#269 Pein:
Maar weet je wat, fietsen da's toch niets voor ons. Wij zijn meer van de Porsches en Ferrari's. Dus laat maar mooi hangen.
Ze horen de bellenblazende bloedspuger nog net het amper verstaanbare "..wreek mijn dood..." pruttelen, maar het is al te laat. Pein gooit een blik benzine dat in de hoek staat over de stapel lijken en strijkt een lucifer aan over zijn brede, met enkele striemen verstoerde borstkas en gooit 't op de hoop. "Even die stank verdrijven, ten faveure van wat gezellige barbecuelucht".
"Hiihihi" doet Koraal, gooit haar haar naar achter en doet een barbeque na (???). Haar aantrekkelijke collega staat erbij en kijkt erna". Ook hij doet hihihi.
Dan terug naar het naderende spektakel. De verslagen stomheid heeft met pijn aan de kaak plaatsgemaakt voor iets dat de artsen nog niet eerder hebben gezien. Het daalt neer vanuit de lucht. Door een dichte mist is het lastig te zien wat er naar beneden komt.
"....w-r-e-e-k--m-i-j-n--d-o-o-d...." knispert het nog vanuit de kombuis maar dan neemt het knetteren van de vlammen het over en is ie uitgejammerd, of was het een echo? De vreemde naargeestige onbestemde sfeer houdt de waarnemingszin voor de gek, zo lijkt 't.
Pein, venijnig kijkend met z'n armen over elkaar en Koraal, met een evenzo indrukwekkende pose en wapperende haren, (staand in de mist, het duo zou niet misstaan in een grote spektakelshow op Talpa), wachten af watter gaat gebeuren.
En er gaat wat gebeuren, oeioeioei.
"Ik hoop dat 't ontzettend gaaf wordt!" joelt Pein.
"Ja, iets waanzinnigs!!" voegt Koraal toe. Ze staan bijn amet hun armen in de lucht te juichen.
De mist trekt op, een onbekend soort metaal blinkt erdoorheen. Zwevend vlak boven het water lijkt het wel of een soort ruimteschip...een ruimteschip? ..... of zouden de Russen? .....of ....Amerikanen.....zou het wel menselijk?....Pein en Koraal kijken elkaar vragend aan. Bang zijn ze natuurlijk niet, die emotie wordt niet aangetriggerd in hun hersentjes, maar verbaasd wel. Dit hebben ze nooit eerder meegemaakt. Ze kloppen elkaar van opwinding op de schouders.(shit de camera? waar is de camera??)
De microkosmos hebben ze inmiddels helemaal uitgeplozen, maar de macrokosmos herbergt nog vele geheimen voor onze helden. Maar weldra zal 1 geheim onthuld worden en dat van.....(muzikale tonen klinken zachtjes vanuit het gevaarte...."your in the army now, oohoohoo"...."...en meer goedkope jaren tachtig shit schelt uit diverse boxen aan de zijkant van het ruimteschip). Een luik gaat open aan de bovenkant en twee mannen met lang haar verschijnen, ze zien er inderdaad niet menselijk uit, ze lijken familie van elkaar, zoiets als wij broers zouden noemen. De een heeft een mondharmonica de ander een paardestaart. Nu verschijnt er een naam die op de boeg van het ruimteschip is gekalkt, er staat:
DE VLIEGENDE BOLLANDER
Pein en Koraal in koor: HET ZIJN BOLLAND EN BOLLAND VAN DE PLANEET BOLLAND, AAAAAHHHH!!!
Direct grijpen ze hun wapens en beginnen als wilden op het ruimteschip te schieten, en te schieten en te schieten, kogels vliegen in het wilde weg, salvo's ratelen ononderbroken . Nu hult het schip zich in een andere soort rook. De hoofden van de Bollanders veranderen in gatenkazen en weldra staakt de muziek. De kogels ketsen af op het onbekende metaal maar gaan dwars door de hoofden van die twee wezens. Ook de boxen zijn blijkbaar niet vuurbestendig.
Als Koraal naar achter kijkt ziet ze dat 'hun' schip al bijna geheel in de fik staat.
"We moeten hier weg, Pein! Kom" gebaart ze hem. "Ze zijn nu wel dood!" wijzend op het kapotgeschoten duo dat gorgelend wegsterft (enigszins teleugesteld staakt Pein het vuren) en ze maakt een fantastische salto voorover tegen het ruimteschip waar ze tegenop begint te klimmen.
"Springen Pein, ik vang je wel!"
Pein springt recht in haar armen en zij vangt hem moeiteloos.
"Een ruimteschip" fluistert ze zacht in zijn oor. "Dit lijkt wel een bonus. Kun jij zoiets besturen?"
"Dat kan niet moeilijk zijn...." knipoogt Pein, "een pookje hier en een knopje daar".
Achter hen zinkt het brandende fregat met zijn bloeddorstige geschiedenis naar de bodem van de oceaan.
----------------------------------------------------------
#270 Koraal:
Ze gaan de grote poort van het space-geval binnen. Leek het van buiten al groot, van binnen lijkt alles zo mogelijk nog groter. "zoooooo heeeeeee luxe toko hadden die Bolland figuren zeg!"roept Koraal verrukt uit terwijl ze de enorme marmeren hal in kijkt. Gelukkig hadden onze helden de airco niet aan flarden geschoten dus het is er ook nog eens heerlijk koel, een heel verschil met de veertig graden buiten. Terwijl Pein op zoek naar de brug lukraak wat knopjes in drukt, hetgeen erg leuk effecten geeft, moppert ie "keurisTUS zeg....acht verdiepingen.... hebben ze niet ergens een plattegrondje?"
Koraal heeft echter heel andere dingen aan haar hoofd, die brug en de beslissing waarheen ze ze zullen warpspeeden komt later wel. Ze heeft wel zin in een verkoelend drankje na al die kruitdampen. Ze loopt een lange gang door, nog één, een deur door "wooooooow een zembad!!!!!" dan links af een lift in, stapt willekeurig uit, loopt nog een gang en een deur door en komt in een enorme grote, zeer koude, ruimte. Rijen met een soort glazen cocons staan opgestelt. De meeste leeg maar dan ziet ze.....
PEIN!!! PEIN KOM GAUW EENS KIJKEN!!! PEIN!!!! KUN JE ME HOREN???? Dan een licht statisch geruis en de stem van Pein klinkt licht vervormt doch kristalhelder door de ruimte. "ja ja... ik hoor je prima hoor...ze hebben hier overal sound sensitive intercom ..." "Ah", verzucht Koraal "...natuurlijk. Kom gauw deze kant op Pein dit is echt helemaal te gek!! Ik heb een originele, retro, ingevroren, zeventiger jaren Spock gevonden!! De echte, in zwart wit. Laten we hem ontdooien!" Er klinkt wat gerommel door de intercom, vermoedelijk Pein die van een stoel afflikkert nadat ie nog wat knopjes had uitgeprobeert. "Ik kom er aan!!!" roept de geniale arts die ongetwijfeld al heeft ontdekt hoe dit ruimte schip te besturen.
Terwijl ze wacht tot Pein komt, zodat ze gezellig samen Spock kunnen gaan ontdooien, mijmert ze over hun volgende doel. Libanon platgooien? Israel platgooien? Hele midden oosten platgooien? Amerika platgooien!!!!! En dan de ruimte in, verre zonnestelsels ontdekken. Plaatsen waar nog niemand eerder is geweest...hoe ging het ook al weer.. where no man dares to...nee...to boldly go where... Haar gedachten worden onderbroken door Pein die enthousiast binnen komt stormen.
---------------------------------------------------------
#271 Pein:
"where no man dares to go, no one'll ever know" zegt Pein als ie bij haar is. "Huh" zegt Koraal. "Hoe weet je wat ik dacht?"
"Ik hoor je de hele tijd al denken, Koraal. Op een of andere manier hoor ik wat je denkt ofzo. Probeer 's bij mij..." Pein fronst z'n wenkbrauwen, een teken dat ie denkt. Koraal kijkt 'm aan en spert haar ogen "keurisTUS!!" Dan gaat ze met haar rug naar 'm toe staan en weer klinkt: "keurisTUS!! Pein!!" (da's bijna hetzelfde natuurlijk...)
Pein: "hihihi"
Koraal: "Peiheeeiin"
Pein: "Sorry....grapje...eh...."
Beiden kijken ze elkaar aan en beseffen dat dit nog al eens lastig kan worden aangezien hun gedachten alle kanten op gaan en niet altijd (lees: eigenlijk nooit) koosjer of voor tere zieltjes bestemd zijn. Ze spreken af elkaar niet steeds te wijzen op verderfelijkheden of bezwaarlijke zaken die door hun hoofd schieten.
Dan terug naar Spock. Ze staan voor 'm. Eigenlijk direct bij binnenkomst voelen onze vrienden zich als vissen in het water. Deze sfeer, deze ruimtes, deze spullen sluiten perfect aan op hun wensen, verlangens en instelling.
Pein kijkt verlekkerd naar de knoppen op het ding waar DeepFreeze Spock in hangt.
"Ja doe maar Pein" zucht Koraal, die hoort waar hij aan denkt.
"Drukken hè, daarop? Of op die?
Dr. Pein, voert de druk op
---------------------------------------------------------
#272 Koraal:
"ja doe die rode maar...." Pein drukt op de knop. Er verschuift een hendeltje en automatisch komt de glazen cocon in de ligtand te staan. Een zoemend geluid zwelt aan en er begint kleur te komen in de wangen van Spock. "Verdorie toch niet de originele zwart/wit versie" zegt Pein. Koraal schuift een tafeltje met allerlei boeiende en zeer nieuwerwetse instrumentaria bij de cocon net op het moment dat deze open gaat. De artsen houden hun adem in. Een uitschuifbaar laatje opent zich automatisch en toont een injectie spuit met groenig, beetje lichtgevend spul. "Ik vermoed dat we dat in dat infuus moeten spuiten" Mompelt Koraal. Met trillende handen van opwinding, brengt Pein de emulsie aan in het infuus. Ze kijken elkaar aan. Zullen ze straks echt de hand schudden van hun jeugdheld Spock?? Zal er een moment komen dat ze de legendarische woorden "Spock beam me up" kunnen uitspreken?
Het aparaat begint te trillen en de geniale artsen doen een stapje achteruit. Koraal struikelt over de spuit die ze achteloos op de grond hadden gegooid bij gebrek aan personeel om de boel aan te pakken, met haar elleboog raakt ze een handeltje. Ineens klinkt er een doordringende stem gevolgd door een soort alarm. "SELF DESTRUCTION IN 3 MINUTES. COUNTING DOWN. 02.55 ...... 02.50....02.45... "What the F...."denken onze helden terwijl ze hun ogen niet van Spock af kunnen houden. Dan opent hij zijn ogen, gaat rechtop zitten, kijkt rond en begint te spreken. "Goodmorning, what seems to be the problem?" Pein en Koraal wijzen beide naar het handeltje en vervolgens naar het rode alarm licht terwijl de indringende stem blijft doortellen. "accidently" zeggen ze gelijktijdig. Spock staat op, rekt zich uit en loopt de ruimte uit. "Vreemde vogel" mompelt Pein. Ze volgen de zojuist ontdooide Spock die naar de brug blijkt te gaan en daar plaats neemt achter een behoorlijk gecompliceerd ogend toetsenbord. Vliegens vlug bewegen zijn vingers over de toetsen, knoppen en handeltjes. "AUTOMATIC SELFDESTRUCTION ABBORTED IN 3....2....1." Dan doet de stem er het zwijgen toe.
Spock gaat voor hen staan, kijkt hen aan met zijn doordringende blik "I think an introduction is in order?"
Nadat Pein en Koraal zich voorgesteld hebben als de geniale wereld fameuze artsen met een belangwekkende missie laatKoraal haar handen naar haar kapsel gaan. Ze verschiet een beetje van kleur en stoot Pein aan: "Je zou mijn haar nog doen!" fluisterd ze hem toe.
---------------------------------------------------------
#273 Pein:
"Jajajajaja, ik weet, maar kijk hoe die Spock erbij loopt"
En inderdaad: zijn grappige oortjes zijn helemaal uitgelubberd, zijn zwarte haar is vaalgrijs en de puisten in zijn pokdalige gezicht zijn niet meer te tellen. Toch blijft Koraal maar frunniken aan haar kledij en gezicht. Haar ogen knipperen als de hel.
Pein ontgaat het niet en van binnen begint ie te koken, vooral naar de zojuist ontdooide Spock.
"Pein, ik krijg door wat je denkt, hoor..." fluistert Koraal.
"Pech, pech gehad. Fuck it, ik mag 'm nu al niet!"
"Ach, stel je niet aan"probeert ze Pein te temperen
"Fuck? Fuck? Fuck?" stottert Lubberoor, en dan: "I think an introduction is in order?" herhaalt hij terwijl hij er een lading speeksel aan toevoegt. Een lang draad kwijl vormt zich aan zijn kin,
Koraal veegt nog 's een lok voor haar ogen weg.
"Als je nu niet ophoudt, doe ik je haar nooit meer!!" brult Pein duidelijk zwaar geïrriteerd.
"nou zeg...." wil Koraal zeggen, maar Peins volgende actie doet haar woorden verstommen.
"EN JIJ, vuile ingevroren UFOLUL!!" Hij haalt uit en een enorme rechtse raakt het hoofd van Spock
"Dit zal je leren!!"
KLETS!!!!
"En deze!!" Pein duidelijk opgefokt door de achterliggende uren en de zojuist ontdooide griezel en de arts laat nog een vuist neerdalen op het pokdalige gezicht.
SMACK!!!!!
Dan wil hij zijn geweer pakken, maar Koraal houdt 'm tegen.
"B...B...Bieeem mieeeee u...u...up!" hakkelt Spock in robotachtig staccato
"Ik zal jou eens even OPBEAMEN, fucking SPOCK!!!!!" Pein is door het dolle heen, het lijkt wel alsof ie helemaal van de kaart raakt. Maar Koraal neemt 'm in een stevige houtgreep waarna Spock er als een haas vandoor gaat.
"LAFAAAAAAAAARD!!!!!" brult Pein 'm na.
Even blijft het doodstil en dan klinkt plotseling:
"SELF DESTRUCTION IN 3 MINUTES. COUNTING DOWN. 02.55 ...... 02.50....02.45."
Pein, spock 'n' roll
---------------------------------------------------------
#274 Koraal:
verdomme Pein, kijk nou wat je gedaan hebt metje jaloerse gedoe!!!! Ik had nog zoveel aan Spock willen vragen! daarbij had hij ons een hoop werk uit handen kunnen nemen zodat wij lekker bij dat zwembad konden hangen of leuke proefjes doen in dat mooie lab! En je ZOU mijn haar toch nog doen!!!!" Pein kijkt nu toch een tikje geschrokken van de uitbarsting van Koraal en van de onverbiddelijke countdown. Toch nog behoorlijk gepist sist ie "Die ufolul gaat vast wel in een of ander regeneratie aparaat liggen!"
--02.30.....02.25..... zero two twenty.... zero two fifteen.... Pein wil de toetsen gaan bewerken zoals Spock deed maar ontdekt dat zijn hand vervelend opgwzollen en pijnlijk is van de rake klappen op de bek van Spock....te pijnlijk.
Koraal tovert weer haar op een haarspeld gelijkende multitool tevoorschijn "laten we dat paneeltje maar even loshalen." Een wirwar van draadjes komt tevoorschijn achter het paneeltje. Koraal kijkt er peinzend naar en haalt dan haar schouders op. "Het zal wel de rode zijn" zegt ze en voor ze het draadje doorknipt: "Maar je gaat WEL mijn haar doen hoor! ik ga er verdorie echt niet de hele tijd zo bij lopen omdat jij jaloers bent op spock en alleman!" en ze wijst naar haar verwarde met olie en bloed bevlekte haardos. "Als we iets plat gaan gooien wil ik dat OOK in stijl doen!" ----00.50.....00.45....00.40.... Pein knikt.
KNIP de airco valt stil.
zero zero thirty....zero zero twentyfive....
"verdomme!!!! dan maar de paarse!"
KNIP
zero zero twenty.... zero zero fifteen....
Als een gek begint Koraal aan de andere paneeltje te rukken en aan draden te trekken.
10....9......8.......7.......6......5......4......3......
Koraal knipt in opperste concentratie met het zweet parelend op haar voorhoofd draden door. het licht valt uit.
TWO......ONE.....ZERO!
Dan klinkt een automatisch in werking gestelt bericht uit de speakers.
"GOTCHA!"Gevolgt door een dreinerig rotliedje" Jaaaaaa wij zijn BOLland en BOLland en wij zijn reuze irritant....JAAAAAAAA wij zijn BOLland en BOLland en wij zijn reuze irritant....JAAAAAA wij zijn
KNIP
nog een draadje.
En het is weer stil.
---------------------------------------------------------
#275 Pein:
Koraal petst Pein een keer tegen z'n hoofd omdat ie aanstalte maakt me te neurien en staakt ogenblikkelijk zijn geluid."Sorry" zegt ie dan.
"Als je 't maar weet!" bitst Koraal
toch lijkt 't erop dat de uitkomst van de countdown wel meevalt.
"Pfffffff" zuchten beide artsen. en nog eens: "Pfffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff" (dat was wel een hele lange...)
Pein merkt op dat ie geen gedachten meer hoort van Koraal en ook Koraal constateert hetzelfde.
"Mmm, zal wel"zegt ze. "Eigenlijk maar goed ook, want je werd er veel te opgefokt van"
Ook de heerlijke koelte verdwijnt en maakt plaats voor een onverdraagbare hitte. Heet zweet breekt het heldenduo uit.
Van achter horen ze gepruttel en een wegstervende stem:
"Biieeee----iieee--iieeeem....miieee-iieeee.....up...up...up...up...up...up"
Om de hoek ligt Spock te smelten. Hij kan de hitte duidelijk niet aan.
"up....up....up....up" het lijkt wel een grammofoon waar de naald is op blijven steken.
"Jezus Kristusss" doet Pein
"wel alle...." volgt Koraal. Ze grijpt een plastic bekertje van een tafel en houd dat onder de smeltende S[pock, althans wat er van over is. Spock druppelt rustig verder. Uiteindelijk is het bekertje tot de helft gevuld en Koraal staart verdrietig in de dondergoene smurrie.
"Nou, die is uitge-biemie-up-t" concludeert Pein.
Koraal zet de beker op de tafel en sluit 'm af met een dop. "Zo, die gaat mee als souvenir."
Dan haalt ze wederom zo'n belachelijk klein multi-tooltje tevoorschijn en schudt het uit tot een waanzinnige draaiende ventilator. Het wordt weldra een stuk koeler en dus aangenamer.
Ze gaat op een comfortabele leunstoel zitten en puft even uit.
"Even een paar minuutjes rust, Pein"
"'s Goed" zegt hij en trekt de restanten van zijn shirt uit. De aanzienlijke borstkas verschijnt, met al z'n schrammen en striemen en camouflagestrepen. Hij strekt ''s goed uit waardoor zijn immense spierbundels bijna lijken te ontploffen.
"OOOeeeeewaaaahhhh" overdrijft hij schromelijk.
Dan stapt ie op haar af bekijkt haar indringend
"Mmmmm" klinkt het
"Pein, wat voer je in je schild" reageert Koraal.
Nogmaals zet ie een donkere blik op.
"Zo, en nu je haar.."
---------------------------------------------------------
---------------------------------------------------------
De deur kraakt in zijn voegen, een leger aan voetstappen klinkt als donderslagen door de luxe hotelgangen. Steeds kwader klinkende stemmen schreeuwen om het hardst. 'agggaaalggga akbar koei koei Soebhân Allâhi, wal hamdoe lillâhi wallâhoe Akbar!!!'
De airco is uitgevallen en de wereldberoemde, geniale artsen Pein en Koraal staan zwetend naar de deur te staren... als aan de grond genageld. Half gekleed, wallen onder de ogen en met verwarde haren kijken ze eljkaar aan. Er moet nu een beslissing gemaakt worden zonder werkbespreking. Er is geen tijd meer om te vergaderen.
Ze zijn zich niet bewust van de sluipschutters op de omringende daken. Er kringelt wat rook onder de deur door, geschuivel in de gang alsof er iets zwaars wordt verplaatst....
----------------------------------------------------
#252 Pein:
geen tijd voor paniek nu, ze moeten scherp blijven. Pein maakt een hoofdgebaar en Koraal richt haar wapen op de deur. "bij 3" roept Pein. Koraal richt en telt: "1...2....3!" waarop Pein zijn schouder tegen de deur gooit, en de deur barst uit zijn voegen bovenop de soldaten die erachter staan. Onmiddellijk beginnen Pein en Koraal als bezetenen op de deur te stampen waaronder de soldaten liggen te creperen. De kermende soldaten zijn niet veel later zo plat als een platgeslagen arabische soldaat. Een blik door de gang leert wat voor zwaars ze hoorden. Het is de vrouw van de Gouden Tulband die de hele gang barricadeert met haar ontlasting. Twee onderdanen zijn driftig allerlei obstakels aan het boetseren van de donkerbruine stinkende drek. Pein meent ondanks de situatie er nog enig talent in te zien. Maar op de manier waarop hij het eerste obstakel kapotstampt is daar weinig van te merken. Ook Koraal banjert er doorheen alsof het slappe prut is en dat is het eigenlijk ook. Als de strontmachine uitgescheten is leegt Koraal een heel magazijn kogels in haar buik die weldra openknapt en nog meer rotzooi de vrije loop laat.
"Kom op , wegwezen!" roept Koraal. Glijdend bereiken ze het einde van de gang. Ze kijken het trapgat in en zien van beneden een hele horde soldaten naar boven rennen. Pein en Koraal schieten de andere trap op naar boven.
Van alle gastvrijheid voorheen is weinig over. Buiten staat een woedende menigte gewapend met stenen en stokken
#253 Pein:
Ze belandden op het dak en kijken over de daken van de stad uit. De scherpschutters missen meedogenloos. Tussen de daken hangen electriciteitskabels. Koraal begint te stamelen: "Wat nu?"
Pein heeft een idee. De 007 maakt zich weer meester van hem. Hij ontdoet zich van zijn shirt, smeert met de resten bruine stront camouflagestrepen op zijn wangen en gebiedt Koraal dat ook te doen. Dat staat stoer en goed voor het plaatje. Dan grijpt hij zo'n koord, sommeert Koraal haar armen om hem heen te slaan en hij zwiept een keer naar achter. 007? Neeneenee, zoals Tarzan en Jane zweven ze even later door de lucht van het ene gebouw naar het andere door een regen van rondvliegende sluipschuttersalvo's. Onder hen een met stokken en stenen gooiende menigte en soldaten schieten hun karabijnen leeg, maar elke vorm van munitie mist het doel. Pein en Koraal toornen hoog boven alles en iedereen uit, zoals ze al tijden doen op hun vakgebied, en lianen vrolijk verder tot de daken op zijn en de rand van de stad wordt bereikt. Enkele diepe zuchten verraden dat het hun toch enige moeite kost. Pein manoeuvreert zijn electriciteitskabelige liaan handig tot aan de grond en daar laat ie los. Zo, met beide benen weer op de grond. Voor een brede rivier klimt Koraal van hem af en haar vasthoudstriemen staan diep gekerfd in zijn bovenlichaam. Het maakt hem , zo met die strepen op zijn gezicht, heel erg heldhaftig. Ook de flarden overgebleven kleding op het lichaam van Koraal en haar wilde haardos doen denken aan de grote avonturenbelevers en actiehelden uit Hollywood. Maar dit is natuurlijk ware realiteit en doet werkelijk nergens meer voor onder.
"Daar een boot" wijst ze. nou ja een boot? Het is eigenlijk een waterfiets....
Pein test z'n hamstrings......"ja, dat lukt nog wel"
Dr. Pein, waar een wil is is een weg, ook al issut maar een klein weggetje
---------------------------------------------------------
#254 Koraal:
Soepeltjes springt Koraal met één lenige beweging aan boord. Ze frutselt een belachelijk klein dingetje te voorschijn en geeft Pein een vette knipoog. Het kleine dingetje waarvan de kijker aanvankelijk dacht dat het een soort oorbel was blijkt een uitschuifbare multi tool te zijn. Geconcentreerd laat Koraal haar ranke, ervaren vingers vliegensvlug een uiterst gecompliceerde technische procedure uitvoeren.... Et Voila! De waterfiets is in enkele seconden en op haast wonderlijke (edoch zeer realistische) wijze getransformeert tot een 2000cc powerspeedboat met afweergeschut.
Het agressieve grommende geluid van een formatie straaljagers dringt zich aan hen op maar gelukkig start de powerspeedboat direct. De accelleratie is state of the art en in luttele seconden scheren Pein en Koraal met zo'n 300 km per uur over het water. De straaljagers lopen echter op hen in. Verdorie wat gaan die dingen snel! Met een scherpe beweging zwenkt Koraal de boot in een bocht van 180 graden en met een grote grijns op zijn gelaat schiet Pein met een salvo rake schoten de straaljagers één voor één uit de lucht. Deze storten neer boven op het oprukkende leger en exploderen op spectaculaire wijze. Enorme vuurwolken stijgen op van de kust, brokstukken en ledematen worden de lucht in geslingerd en regenen neer rond de powerspeedboat van Pein en Koraal. Een enkel brokstuk raakt hun boot maar ze lopen geen enkele schade op (behalve een klein brandblaartje op de kleine teen van Dr. Koraal en een indrukwekkende snee in de kuit van Pein die hij even later zelf hecht met de multitool en 1 van de haren van Koraal.)
Lachend kijken ze elkaar aan, de slechts met enkele reepjes stof bedekte boezem van Koraal beweegt zich snel op en neer van de opwinding. Zweetdruppeltjes als diamanten parelen op de zongebruinde huid van onze helden die glansrijk ieder obstakel weten te beslechten. En met zwoele stem zegt Koraal: "Een paar mijl verderop in de Golf ligt een fregat van de Sjeik, laten we die overmeesteren. " Waarop Pein afwezig over het wasbord op zijn buik strijkt en een flacon Vodka uit zijn gehavende jeans tovert. "Dat hebben we wel verdiend" grijnst hij terwijl hij uitzicht biedt op zijn extreem witte tanden. En zo zetten ze, met op de achtergrond een glorieuze zonsondergang, koers naar het fregat van de Sjeik.
---------------------------------------------------------
#258 Pein:
doodstil dobbert de powerspeedboat-turbo-doubleAction-5000CC op het heldere water in de gitzwarte oceaannacht. De zonsondergang is voltooid en nu trakteren de sterren en het maanlicht onze twee helden op duizenden glinsteringen op de golven. In de verte doemt het grote fregatgevaarte.
Koraal en Pein gluren, als stiekeme kindertjes, over de boeg naar de duistere zeeschuimer.
"Een peuleschil" weet Koraal
"Een handomdraai" zegt Pein. Ze grijnsen en nemen omstebeurt enkele ferme zippen Vodka. Koraal haalt uit haar achterzak (een van de weinige stukken kleding die nog op de plaats is blijven zitten) twee pakketjes en ritst ze los. Pein krijgt de inhoud van de een en nadat ie het heeft uitgerold blijken het kikvorspakken te zijn. Zijn ogen beginnen nog heviger te fonkelen dan de glitters op het water.
"Oh ja, een duik!"
Koraal kinkt driftig.
"En wat zullen we er stoer uitzien in zo'n pak!!!!" Peins ijdelheid kent geen grenzen, net als Koraals overtuiging dat ze die kilometer onder water zonder zuurstof wel redden. Pein vertrouwt op haar inschattingsvermogen, dat moet ook wel als je samen schedels licht, corticale hersenkwabben herstelt onder barre omstandigheden en samen legers van de Sultan verslaat.
"Wacht", zegt ze," ik heb nog twee injecties van dat prutje waar we die egyptische parelduikers vorige week mee hebben behandeld." Uit haar laars komen twee spuiten tevoorschijn.
"Zoek je even een geschikte ader" en floept het plasticcen veiligheidsomhulsel van de spuiten af."Ziezo!"
Met zijn tong uit de mond klaart Pein de klus. Dit kannie eigenlijk met zijn ogen dicht (doet dat ook regelmatig, bij zijn patienten althans) en flikkert de lege spuiten in zee. Daar waar het water eventjes sist.
Nog een paar slokken en de fles is leeg en krijgt dezelfde behandeling als de spuiten.
Plons!
Even springt een dolfijn boven het wateroppervlak uit en geeft de beide artsen een knipoog.
Weer plons!
Het maanlicht hult onze vrienden in een gouden omlijsting, vredig kabbelen de golfjes onvermoeibaar door tegen de powerspeedboat-turbo-doubleAction-5000CC en de volautomische mitrailleurs fonkelen als nieuw. Er zijn van die nachten waarin de romantiek hoogtij viert en dit issur zo eentje.
Even springen boven het azuren laken twee dolfijnen op en knipogen zwoeltjes. De een heeft trouwens een lege spuit in zijn staart zitten.
"Ik kan niet wachten" verlangt Koraal peuterend aan haar volautomaat, ze kwijlt een beetje.
"Hoeft ook niet" Pein schuift de duikbril voor z'n ogen en controleert de hare waarna hij haar deze omdoet.
"Volgens mij begint het spul al te werken" Hij inhaleert een keer diep, steekt z'n duim in de lucht en neemt een aanloop...
Dr. Pein, het leven is zuur, maar de druiven zijn zoet.
--------------------------------------------------------
#261 Koraal;
"Wacht!" roept Koraal en Pein blijft midden in zijn sprong stil in de lucht hangen en kijkt om. "Je vergeet een belachelijke hoeveelheid munitie van het soort dat prima tegen zeewater kan om te hangen!" Koraal werpt hem een dozijn munitie banden toe zoals Rambo en kornuiten die altijd graag dragen als ze een avondje gaan stappen. Pein drapeert ze met het grootste gemak kruislings om zijn schouders en vervolgd daarna zijn sprong. Koraal bevestigt nog een paar dolken aan haar pak, drie handwapens en frutselt een enorme hoeveelheid magazijnen en nog wat spulletjes in geheime compartimenten. Ook zij hangt een paar munitie kettingen om. Een moment staat ze op het voorsteven, stil als een boegbeeld. De wapens glinsterend in het maanlicht. Dan duikt ook zij als een volleerd Olympisch schoonspringster het water in.
Een moment later glijden ze door het donkere zeewater. Ze besluiten zo laag mogelijk te zwemmen om de radar van het fregat te ontwijken. Zo gaan ze steeds dieper, geruisloos bewegen ze zich voort, slechts een enkele opborrelende luchtbel verraad hun aanwezigheid. Lichtgevende vissen en zeewieren verschijnen als spoken in een donkere nacht. In het schijnsel van deze wonderlijke wezens kijken ze elkaar aan. Pein steekt zijn duim omhoog. Koraal doet hetzelfde. Zo hoort dat nu eenmaal als je aan het duiken bent. Ze zijn onder het fregat aangekomen en zwemmen naar boven.
Eenmaal bovengekomen halen ze een paar keer diep adem en kijken om zich heen. Ze raken niet in het minst onder de indruk van de haaienvinnen die zich rond hen bewegen. De haaien kunnen ze straks altijd nog voeren. Koraal haalt een opvouwbaar titanium harpoen geweer tevoorschijn en schiet de haak naar de railing 400 meter boven hen. ‘Hopelijk niet in de kloten van de wacht’ fluistert Pein, die nooit zijn gevoel voor humor verliest, zachtjes lachend. Ze wisselen enkele, ook voor henzelf, onbegrijpelijke hand en hoofdgebaren uit en klimmen behendig naar boven langs het touw. Even later staan ze druipend op het verlaten dek van het fregat. Het is stil, te stil.
#265 Koraal:
OOk de maag van Koraal begint hevig te rommelen. "Het is al weer bijna ochtend. Wanneer hebben we voor het laatst gegeten?" Pein kijkt haar verbaasd aan. "Eten? denk je nu aan eten?" Koraal beantwoord zijn blik "Tuurlijk, een gevulde maag is de motor van het leger..... of zoiets. Anyway ik ga eens een kijkje nemen in het kombuis, geloof dat ik zelfs verse koffie ruik" En terwijl Koraal dit zegt begint haar maag nog harder te grommen en loopt ze zelfverzekerd over het dek richting kombuis. Een hoofdschuddende Pein achterlatend. Dan realiseerd hij zich dat ie ook wel een hapje lust en volgt Koraal behoedzaam over het dek terwijl hij oplettend om zich heen kijkt. Waarom staat er geen wacht? Waar is de bemanning? Het is immers al half zes en ieder zichzelf respecterende marinier behoort dan in een versgestreken uniform met blinkend gepoetste knopen paraat te staan.
Hij wordt afgeleid door een vreemde schittering aan bakboord. Wat de .... Dan hoort hij Koraal, die uit zicht verdwenen is, hard gillen...
-----------------------------------------------------------
#266 Pein:
onmiddellijk vliegt hij over het dek naar de plaats waar ze staat te gillen."Wat issur..." brult ie met het geweer in de aanslag.
Paniekerig zwaait ze met haar hand. "Oh Pein, ik scheurde mijn nagel toen ik deze deur wilde openen!"
Ze steekt haar hand omhoog en ja hoor, in de lange roodgeverfde nagel van haar wijsvinger zit een fikse scheur. Pein tuit zijn lippen en fluit een keer ter bevestiging. *****
"Wacht maar" en hij grijpt een klein etuitje uit zijn binnenzak. Hij haalt er een vijltje uit en een nagelschaartje."Ga daar 's zitten en hou je hand even stil". Ze doet wat ie vraagt en even later staat Pein zorgvuldig haar scheur bij te vijlen. "Goed zo, stil blijven zitten hoor.."
Als ie is uitgevijld pakt ie een tube creme uit zijn achterzak en smeert iets van het verkoelende goedje over haar vinger. "Mmmm, lekker fris voelt dat zeg." Als ie klaar is strijkt ie even met zijn vingertop langs de rand van haar nagel en constateert dat deze mooi glad is. "Zo, kun je er weer tegenaan. Doe'k vanavond je haar ook nog even, want dat is een beetje uit model geraakt."
"Oh ja, graag.." Ze voelt even aan haar kapsel. "Godnogantoe"
Dan flits er wederom iets aan bakboord.
"Dat zag ik net ook al..." roept Pein en beiden kijken ze in de richting waar het vandaan komt. De schittering komt...een fel schijnsel.....met wijdopengesperde ogen kijken de twee artsen.....
Koraal en Pein: "WOOOOOOOOOOOWWWWW!!!!!!!
Pein, de sch(r)ik zit erin
#267 Pein:
**** ((( De nagel vormt al jarenlang een van de peilers waarop reactievermogens worden getest door dr. Koraal en dr. Pein. Eigenlijk meer het vlees datter onder zit. Omdat pat...eh...clienten doorgaans bij de twee artsen het bloed onder de...inderdaad...vandaan halen, is besloten dit met terugwerkende kracht ook bij de andere partij te flikken. Maar dan letterlijk (figuurlijk telt niet in de wetenschap). De weegschaal dient in evenwicht te zijn, zullen we maar zeggen...Aangezien Peins moeder, Marse, pedicure was en de kleine Pein in zijn jonge jaren de kunst van haar heeft afgekeken, probeert hij deze skil waar dan ook aan te wenden. Bij de clienten is nauwkeurigheid niet een van de belangrijkste zaken, maar als hij Koraals nagels 'bewerkt' gelden natuurlijk hele andere normen. Ook haar teennagels.....)))
--------------------------------------------------------
#268 Koraal:
"zou....zou dat een side effect zijn van de...de parelvisser drug die we ingespoten hebben eer we hier naar toe zwommen?" Zegt Koraal die een laatste tevreden blik op haar prachtig bijgewerkte nagel laat gaan om zich vervolgens met stomheid te laten slaan door hetgeen ze zien. "mpf uhm mmmm" zegt ze en realiseert zich dat met stomheid geslagen zijn niet bevorderlijk is voor de communicatie. Dus slaat ze stomheid terug, goed hard op de bek van stomheid, die in het water valt en opgevroten wordt door de haaien. "Aaaah dat is beter" zegt ze opgelucht en kijkt naar Pein die met open mond en ogens als schoteltjes kijkt naar het bizarre fenomeen dat zich voor hun ogen afspeelt. "dat is toch niet....mijn God, dat is toch niet... dat KAN toch niet" brengt hij uit.
Koraal die weer kan spreken roept uit: "IK HEB GEEN IDÉÉ WAT HET IS!!!!! Dus echt geeeeen idéé. Is het een hallicunatie, een boven natuurlijk verschijnsel, een nucleaire ramp, een glazen boot ter groootte van een wolkenkrabber? Het komt in ieder geval snel dichterbij!"
Van welk verschrikkelijk onheil moeten onze helden de wereld nu weer redden?
"We moeten het maar gewoon aanvallen." zegt Pein vastberaden.
"Honger heb ik in ieder geval nog wel dus ik hoop dat het een enorme geroosterde kip is of zoiets." moppert Koraal terwijl haar ogen weer beginnen te glanzen bij het vooruitzicht van een hoop actie en geweld. Dan horen ze een gorgelend geluid in het kombuis en nemen toch meer even snel een kijkje. Een enorme stank komt hen tegemoet en een zwerm aan vliegen. Lichamen liggen er opgestapeld en verwrongen in een hoek. Het gorgelende geluid komt van iemand die nog niet door heeft dat ie eigenlijk een lijk is. "Misschien een lullig detail wat net zo goed kan wachten maar....probeert die idioot ons nou iets te zeggen of niet?"
"kgggghaaaa gggg euhrgggg nie kgggggg" laat het betreffende individu weten terwijl hij bellen blaast van zijn eigen bloed dat in stroompjes van zijn kin druipt.
Pfffff wat een gedoe, zit je met een aantrekkelijke collega op zo'n prachtige dag op een leuke boot waar ook vast nog wel iets te vinden is waar een aardige cocktail van te maken is.... en dan heb je die shit aan je fiets hangen...
---------------------------------------------------------
#269 Pein:
Maar weet je wat, fietsen da's toch niets voor ons. Wij zijn meer van de Porsches en Ferrari's. Dus laat maar mooi hangen.
Ze horen de bellenblazende bloedspuger nog net het amper verstaanbare "..wreek mijn dood..." pruttelen, maar het is al te laat. Pein gooit een blik benzine dat in de hoek staat over de stapel lijken en strijkt een lucifer aan over zijn brede, met enkele striemen verstoerde borstkas en gooit 't op de hoop. "Even die stank verdrijven, ten faveure van wat gezellige barbecuelucht".
"Hiihihi" doet Koraal, gooit haar haar naar achter en doet een barbeque na (???). Haar aantrekkelijke collega staat erbij en kijkt erna". Ook hij doet hihihi.
Dan terug naar het naderende spektakel. De verslagen stomheid heeft met pijn aan de kaak plaatsgemaakt voor iets dat de artsen nog niet eerder hebben gezien. Het daalt neer vanuit de lucht. Door een dichte mist is het lastig te zien wat er naar beneden komt.
"....w-r-e-e-k--m-i-j-n--d-o-o-d...." knispert het nog vanuit de kombuis maar dan neemt het knetteren van de vlammen het over en is ie uitgejammerd, of was het een echo? De vreemde naargeestige onbestemde sfeer houdt de waarnemingszin voor de gek, zo lijkt 't.
Pein, venijnig kijkend met z'n armen over elkaar en Koraal, met een evenzo indrukwekkende pose en wapperende haren, (staand in de mist, het duo zou niet misstaan in een grote spektakelshow op Talpa), wachten af watter gaat gebeuren.
En er gaat wat gebeuren, oeioeioei.
"Ik hoop dat 't ontzettend gaaf wordt!" joelt Pein.
"Ja, iets waanzinnigs!!" voegt Koraal toe. Ze staan bijn amet hun armen in de lucht te juichen.
De mist trekt op, een onbekend soort metaal blinkt erdoorheen. Zwevend vlak boven het water lijkt het wel of een soort ruimteschip...een ruimteschip? ..... of zouden de Russen? .....of ....Amerikanen.....zou het wel menselijk?....Pein en Koraal kijken elkaar vragend aan. Bang zijn ze natuurlijk niet, die emotie wordt niet aangetriggerd in hun hersentjes, maar verbaasd wel. Dit hebben ze nooit eerder meegemaakt. Ze kloppen elkaar van opwinding op de schouders.(shit de camera? waar is de camera??)
De microkosmos hebben ze inmiddels helemaal uitgeplozen, maar de macrokosmos herbergt nog vele geheimen voor onze helden. Maar weldra zal 1 geheim onthuld worden en dat van.....(muzikale tonen klinken zachtjes vanuit het gevaarte...."your in the army now, oohoohoo"...."...en meer goedkope jaren tachtig shit schelt uit diverse boxen aan de zijkant van het ruimteschip). Een luik gaat open aan de bovenkant en twee mannen met lang haar verschijnen, ze zien er inderdaad niet menselijk uit, ze lijken familie van elkaar, zoiets als wij broers zouden noemen. De een heeft een mondharmonica de ander een paardestaart. Nu verschijnt er een naam die op de boeg van het ruimteschip is gekalkt, er staat:
DE VLIEGENDE BOLLANDER
Pein en Koraal in koor: HET ZIJN BOLLAND EN BOLLAND VAN DE PLANEET BOLLAND, AAAAAHHHH!!!
Direct grijpen ze hun wapens en beginnen als wilden op het ruimteschip te schieten, en te schieten en te schieten, kogels vliegen in het wilde weg, salvo's ratelen ononderbroken . Nu hult het schip zich in een andere soort rook. De hoofden van de Bollanders veranderen in gatenkazen en weldra staakt de muziek. De kogels ketsen af op het onbekende metaal maar gaan dwars door de hoofden van die twee wezens. Ook de boxen zijn blijkbaar niet vuurbestendig.
Als Koraal naar achter kijkt ziet ze dat 'hun' schip al bijna geheel in de fik staat.
"We moeten hier weg, Pein! Kom" gebaart ze hem. "Ze zijn nu wel dood!" wijzend op het kapotgeschoten duo dat gorgelend wegsterft (enigszins teleugesteld staakt Pein het vuren) en ze maakt een fantastische salto voorover tegen het ruimteschip waar ze tegenop begint te klimmen.
"Springen Pein, ik vang je wel!"
Pein springt recht in haar armen en zij vangt hem moeiteloos.
"Een ruimteschip" fluistert ze zacht in zijn oor. "Dit lijkt wel een bonus. Kun jij zoiets besturen?"
"Dat kan niet moeilijk zijn...." knipoogt Pein, "een pookje hier en een knopje daar".
Achter hen zinkt het brandende fregat met zijn bloeddorstige geschiedenis naar de bodem van de oceaan.
----------------------------------------------------------
#270 Koraal:
Ze gaan de grote poort van het space-geval binnen. Leek het van buiten al groot, van binnen lijkt alles zo mogelijk nog groter. "zoooooo heeeeeee luxe toko hadden die Bolland figuren zeg!"roept Koraal verrukt uit terwijl ze de enorme marmeren hal in kijkt. Gelukkig hadden onze helden de airco niet aan flarden geschoten dus het is er ook nog eens heerlijk koel, een heel verschil met de veertig graden buiten. Terwijl Pein op zoek naar de brug lukraak wat knopjes in drukt, hetgeen erg leuk effecten geeft, moppert ie "keurisTUS zeg....acht verdiepingen.... hebben ze niet ergens een plattegrondje?"
Koraal heeft echter heel andere dingen aan haar hoofd, die brug en de beslissing waarheen ze ze zullen warpspeeden komt later wel. Ze heeft wel zin in een verkoelend drankje na al die kruitdampen. Ze loopt een lange gang door, nog één, een deur door "wooooooow een zembad!!!!!" dan links af een lift in, stapt willekeurig uit, loopt nog een gang en een deur door en komt in een enorme grote, zeer koude, ruimte. Rijen met een soort glazen cocons staan opgestelt. De meeste leeg maar dan ziet ze.....
PEIN!!! PEIN KOM GAUW EENS KIJKEN!!! PEIN!!!! KUN JE ME HOREN???? Dan een licht statisch geruis en de stem van Pein klinkt licht vervormt doch kristalhelder door de ruimte. "ja ja... ik hoor je prima hoor...ze hebben hier overal sound sensitive intercom ..." "Ah", verzucht Koraal "...natuurlijk. Kom gauw deze kant op Pein dit is echt helemaal te gek!! Ik heb een originele, retro, ingevroren, zeventiger jaren Spock gevonden!! De echte, in zwart wit. Laten we hem ontdooien!" Er klinkt wat gerommel door de intercom, vermoedelijk Pein die van een stoel afflikkert nadat ie nog wat knopjes had uitgeprobeert. "Ik kom er aan!!!" roept de geniale arts die ongetwijfeld al heeft ontdekt hoe dit ruimte schip te besturen.
Terwijl ze wacht tot Pein komt, zodat ze gezellig samen Spock kunnen gaan ontdooien, mijmert ze over hun volgende doel. Libanon platgooien? Israel platgooien? Hele midden oosten platgooien? Amerika platgooien!!!!! En dan de ruimte in, verre zonnestelsels ontdekken. Plaatsen waar nog niemand eerder is geweest...hoe ging het ook al weer.. where no man dares to...nee...to boldly go where... Haar gedachten worden onderbroken door Pein die enthousiast binnen komt stormen.
---------------------------------------------------------
#271 Pein:
"where no man dares to go, no one'll ever know" zegt Pein als ie bij haar is. "Huh" zegt Koraal. "Hoe weet je wat ik dacht?"
"Ik hoor je de hele tijd al denken, Koraal. Op een of andere manier hoor ik wat je denkt ofzo. Probeer 's bij mij..." Pein fronst z'n wenkbrauwen, een teken dat ie denkt. Koraal kijkt 'm aan en spert haar ogen "keurisTUS!!" Dan gaat ze met haar rug naar 'm toe staan en weer klinkt: "keurisTUS!! Pein!!" (da's bijna hetzelfde natuurlijk...)
Pein: "hihihi"
Koraal: "Peiheeeiin"
Pein: "Sorry....grapje...eh...."
Beiden kijken ze elkaar aan en beseffen dat dit nog al eens lastig kan worden aangezien hun gedachten alle kanten op gaan en niet altijd (lees: eigenlijk nooit) koosjer of voor tere zieltjes bestemd zijn. Ze spreken af elkaar niet steeds te wijzen op verderfelijkheden of bezwaarlijke zaken die door hun hoofd schieten.
Dan terug naar Spock. Ze staan voor 'm. Eigenlijk direct bij binnenkomst voelen onze vrienden zich als vissen in het water. Deze sfeer, deze ruimtes, deze spullen sluiten perfect aan op hun wensen, verlangens en instelling.
Pein kijkt verlekkerd naar de knoppen op het ding waar DeepFreeze Spock in hangt.
"Ja doe maar Pein" zucht Koraal, die hoort waar hij aan denkt.
"Drukken hè, daarop? Of op die?
Dr. Pein, voert de druk op
---------------------------------------------------------
#272 Koraal:
"ja doe die rode maar...." Pein drukt op de knop. Er verschuift een hendeltje en automatisch komt de glazen cocon in de ligtand te staan. Een zoemend geluid zwelt aan en er begint kleur te komen in de wangen van Spock. "Verdorie toch niet de originele zwart/wit versie" zegt Pein. Koraal schuift een tafeltje met allerlei boeiende en zeer nieuwerwetse instrumentaria bij de cocon net op het moment dat deze open gaat. De artsen houden hun adem in. Een uitschuifbaar laatje opent zich automatisch en toont een injectie spuit met groenig, beetje lichtgevend spul. "Ik vermoed dat we dat in dat infuus moeten spuiten" Mompelt Koraal. Met trillende handen van opwinding, brengt Pein de emulsie aan in het infuus. Ze kijken elkaar aan. Zullen ze straks echt de hand schudden van hun jeugdheld Spock?? Zal er een moment komen dat ze de legendarische woorden "Spock beam me up" kunnen uitspreken?
Het aparaat begint te trillen en de geniale artsen doen een stapje achteruit. Koraal struikelt over de spuit die ze achteloos op de grond hadden gegooid bij gebrek aan personeel om de boel aan te pakken, met haar elleboog raakt ze een handeltje. Ineens klinkt er een doordringende stem gevolgd door een soort alarm. "SELF DESTRUCTION IN 3 MINUTES. COUNTING DOWN. 02.55 ...... 02.50....02.45... "What the F...."denken onze helden terwijl ze hun ogen niet van Spock af kunnen houden. Dan opent hij zijn ogen, gaat rechtop zitten, kijkt rond en begint te spreken. "Goodmorning, what seems to be the problem?" Pein en Koraal wijzen beide naar het handeltje en vervolgens naar het rode alarm licht terwijl de indringende stem blijft doortellen. "accidently" zeggen ze gelijktijdig. Spock staat op, rekt zich uit en loopt de ruimte uit. "Vreemde vogel" mompelt Pein. Ze volgen de zojuist ontdooide Spock die naar de brug blijkt te gaan en daar plaats neemt achter een behoorlijk gecompliceerd ogend toetsenbord. Vliegens vlug bewegen zijn vingers over de toetsen, knoppen en handeltjes. "AUTOMATIC SELFDESTRUCTION ABBORTED IN 3....2....1." Dan doet de stem er het zwijgen toe.
Spock gaat voor hen staan, kijkt hen aan met zijn doordringende blik "I think an introduction is in order?"
Nadat Pein en Koraal zich voorgesteld hebben als de geniale wereld fameuze artsen met een belangwekkende missie laatKoraal haar handen naar haar kapsel gaan. Ze verschiet een beetje van kleur en stoot Pein aan: "Je zou mijn haar nog doen!" fluisterd ze hem toe.
---------------------------------------------------------
#273 Pein:
"Jajajajaja, ik weet, maar kijk hoe die Spock erbij loopt"
En inderdaad: zijn grappige oortjes zijn helemaal uitgelubberd, zijn zwarte haar is vaalgrijs en de puisten in zijn pokdalige gezicht zijn niet meer te tellen. Toch blijft Koraal maar frunniken aan haar kledij en gezicht. Haar ogen knipperen als de hel.
Pein ontgaat het niet en van binnen begint ie te koken, vooral naar de zojuist ontdooide Spock.
"Pein, ik krijg door wat je denkt, hoor..." fluistert Koraal.
"Pech, pech gehad. Fuck it, ik mag 'm nu al niet!"
"Ach, stel je niet aan"probeert ze Pein te temperen
"Fuck? Fuck? Fuck?" stottert Lubberoor, en dan: "I think an introduction is in order?" herhaalt hij terwijl hij er een lading speeksel aan toevoegt. Een lang draad kwijl vormt zich aan zijn kin,
Koraal veegt nog 's een lok voor haar ogen weg.
"Als je nu niet ophoudt, doe ik je haar nooit meer!!" brult Pein duidelijk zwaar geïrriteerd.
"nou zeg...." wil Koraal zeggen, maar Peins volgende actie doet haar woorden verstommen.
"EN JIJ, vuile ingevroren UFOLUL!!" Hij haalt uit en een enorme rechtse raakt het hoofd van Spock
"Dit zal je leren!!"
KLETS!!!!
"En deze!!" Pein duidelijk opgefokt door de achterliggende uren en de zojuist ontdooide griezel en de arts laat nog een vuist neerdalen op het pokdalige gezicht.
SMACK!!!!!
Dan wil hij zijn geweer pakken, maar Koraal houdt 'm tegen.
"B...B...Bieeem mieeeee u...u...up!" hakkelt Spock in robotachtig staccato
"Ik zal jou eens even OPBEAMEN, fucking SPOCK!!!!!" Pein is door het dolle heen, het lijkt wel alsof ie helemaal van de kaart raakt. Maar Koraal neemt 'm in een stevige houtgreep waarna Spock er als een haas vandoor gaat.
"LAFAAAAAAAAARD!!!!!" brult Pein 'm na.
Even blijft het doodstil en dan klinkt plotseling:
"SELF DESTRUCTION IN 3 MINUTES. COUNTING DOWN. 02.55 ...... 02.50....02.45."
Pein, spock 'n' roll
---------------------------------------------------------
#274 Koraal:
verdomme Pein, kijk nou wat je gedaan hebt metje jaloerse gedoe!!!! Ik had nog zoveel aan Spock willen vragen! daarbij had hij ons een hoop werk uit handen kunnen nemen zodat wij lekker bij dat zwembad konden hangen of leuke proefjes doen in dat mooie lab! En je ZOU mijn haar toch nog doen!!!!" Pein kijkt nu toch een tikje geschrokken van de uitbarsting van Koraal en van de onverbiddelijke countdown. Toch nog behoorlijk gepist sist ie "Die ufolul gaat vast wel in een of ander regeneratie aparaat liggen!"
--02.30.....02.25..... zero two twenty.... zero two fifteen.... Pein wil de toetsen gaan bewerken zoals Spock deed maar ontdekt dat zijn hand vervelend opgwzollen en pijnlijk is van de rake klappen op de bek van Spock....te pijnlijk.
Koraal tovert weer haar op een haarspeld gelijkende multitool tevoorschijn "laten we dat paneeltje maar even loshalen." Een wirwar van draadjes komt tevoorschijn achter het paneeltje. Koraal kijkt er peinzend naar en haalt dan haar schouders op. "Het zal wel de rode zijn" zegt ze en voor ze het draadje doorknipt: "Maar je gaat WEL mijn haar doen hoor! ik ga er verdorie echt niet de hele tijd zo bij lopen omdat jij jaloers bent op spock en alleman!" en ze wijst naar haar verwarde met olie en bloed bevlekte haardos. "Als we iets plat gaan gooien wil ik dat OOK in stijl doen!" ----00.50.....00.45....00.40.... Pein knikt.
KNIP de airco valt stil.
zero zero thirty....zero zero twentyfive....
"verdomme!!!! dan maar de paarse!"
KNIP
zero zero twenty.... zero zero fifteen....
Als een gek begint Koraal aan de andere paneeltje te rukken en aan draden te trekken.
10....9......8.......7.......6......5......4......3......
Koraal knipt in opperste concentratie met het zweet parelend op haar voorhoofd draden door. het licht valt uit.
TWO......ONE.....ZERO!
Dan klinkt een automatisch in werking gestelt bericht uit de speakers.
"GOTCHA!"Gevolgt door een dreinerig rotliedje" Jaaaaaa wij zijn BOLland en BOLland en wij zijn reuze irritant....JAAAAAAAA wij zijn BOLland en BOLland en wij zijn reuze irritant....JAAAAAA wij zijn
KNIP
nog een draadje.
En het is weer stil.
---------------------------------------------------------
#275 Pein:
Koraal petst Pein een keer tegen z'n hoofd omdat ie aanstalte maakt me te neurien en staakt ogenblikkelijk zijn geluid."Sorry" zegt ie dan.
"Als je 't maar weet!" bitst Koraal
toch lijkt 't erop dat de uitkomst van de countdown wel meevalt.
"Pfffffff" zuchten beide artsen. en nog eens: "Pfffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff" (dat was wel een hele lange...)
Pein merkt op dat ie geen gedachten meer hoort van Koraal en ook Koraal constateert hetzelfde.
"Mmm, zal wel"zegt ze. "Eigenlijk maar goed ook, want je werd er veel te opgefokt van"
Ook de heerlijke koelte verdwijnt en maakt plaats voor een onverdraagbare hitte. Heet zweet breekt het heldenduo uit.
Van achter horen ze gepruttel en een wegstervende stem:
"Biieeee----iieee--iieeeem....miieee-iieeee.....up...up...up...up...up...up"
Om de hoek ligt Spock te smelten. Hij kan de hitte duidelijk niet aan.
"up....up....up....up" het lijkt wel een grammofoon waar de naald is op blijven steken.
"Jezus Kristusss" doet Pein
"wel alle...." volgt Koraal. Ze grijpt een plastic bekertje van een tafel en houd dat onder de smeltende S[pock, althans wat er van over is. Spock druppelt rustig verder. Uiteindelijk is het bekertje tot de helft gevuld en Koraal staart verdrietig in de dondergoene smurrie.
"Nou, die is uitge-biemie-up-t" concludeert Pein.
Koraal zet de beker op de tafel en sluit 'm af met een dop. "Zo, die gaat mee als souvenir."
Dan haalt ze wederom zo'n belachelijk klein multi-tooltje tevoorschijn en schudt het uit tot een waanzinnige draaiende ventilator. Het wordt weldra een stuk koeler en dus aangenamer.
Ze gaat op een comfortabele leunstoel zitten en puft even uit.
"Even een paar minuutjes rust, Pein"
"'s Goed" zegt hij en trekt de restanten van zijn shirt uit. De aanzienlijke borstkas verschijnt, met al z'n schrammen en striemen en camouflagestrepen. Hij strekt ''s goed uit waardoor zijn immense spierbundels bijna lijken te ontploffen.
"OOOeeeeewaaaahhhh" overdrijft hij schromelijk.
Dan stapt ie op haar af bekijkt haar indringend
"Mmmmm" klinkt het
"Pein, wat voer je in je schild" reageert Koraal.
Nogmaals zet ie een donkere blik op.
"Zo, en nu je haar.."
---------------------------------------------------------
---------------------------------------------------------
posted by Prof. Dr. Koraal @ maandag, oktober 16, 2006
<< Home