Hoofdstuk 4

#276 Koraal
Pein rolt zijn mouwen op en lijkt zich tot het uiterste te concentreren; zijn ogen draaien iets omhoog in de kassen alsof hij in een soort trance geraakt. Dan gaat hij vliegensvlug aan de start, zijn bewegingen zijn zo snel dat deze met het menselijlk oog amper te volgen zijn. Lokje hier, krulletje daar, beetje lak zus, kleurtje zo. Instrumenten verworden een wazige vlek, schaar, naald en draad, hamer, beitel, haarlak, kwastje. Werkelijk; Edward sizzorhands is er niets bij vergeleken. En in no time (nou ja we zijn drie uur verder maar een kniesoor die daar op let) ziet Koraal er weer stralend uit, niet alleen haar kapsel zit fantastisch, ook haar make up zit perfect, haar teennagels zitten strak in de lak en op wonderlijke wijze heeft ze zelfs een nieuw jurkje aan. Tevreden staat ze voor één van de vele spiegels in het space-ship (Bolland en Snolland waren verrekte ijdel) "Pein, soms denk ik wel eens dat jij je roeping hebt gemist, niemand kan dit zo goed als jij! Het is werkelijk fantastisch!!! En dat allemala in het donker!" Pein lacht tevreden als iemand die dergelijke complimenten meer dan gewend is. Met veel moeite kan Koraal haar blik van de spiegel lostrekken. "En nu moeten we aan de slag, de helft van de functies van dit schip zijn uitgevallen door dat rotgeintje van de vorige eigenaren. Hoe langer je erover nadenkt hoe terechter het was dat we die rothonden aan flarden hebben geschoten. "Pein knikt instemmend en koraal vervolgd: "Misschien voilstaat het een anatal draadjes weer aan elkaar de solderen. Zou jij dat kunnen doen? Ik wil namelijk graag wat experimenten doen met het groenige slijm van Spock. Kijken of we wat goed functionerende verbeterde klonen kunenn maken om ons het zware werk uit handen te nemen. Iemand moet immers onze troep opruimen en banale klusjes zoals het plasma constructieve charge ioniseren uitvoeren. Wat denk jij? En dan, voor we het universum gaan verkennen, stel ik complete world destruction voor!! Ha ha ha ha ha Of heb jij een beter idéé?"
---------------------------------------------------------

#277 Pein:
goed, solderen dus. Had Pein dat niet als een van de eerste zaken ingepakt toen ie aan deze grote reis begon? een soldeerbout?
Dus Koraal kon weer verder waar ze het best in is: experimenten uitvoeren met het oog op fascinerende uitkomsten. Ditmaal dus met buitenaards materiaal.
Ongekend.
En al gauw stuit ze op iets uitermate interessants. Pein en Koraal hebben er een handje van dikwijls op iets interessants te stuiten, ook als ze niet zo snel ergens op stuiten, klooien….eeuuhhuhuh…..werken ze de condities of factoren of watdanook dusdanig in de hand dat ze wel op iets interessants moéten stuiten.
Allereerst trekt ze het groene slijm in een hevig vacuum waardoor het bacteriële embraam oplost in het niets, dan tracht ze overbodige gassen uit het gelei-achtige binnenste te verdampen met een aansteker die ze eronder houdt. Hiervan krijgt ze alleen een knetterhete duim, omdat die te lang op het ijzeren gasknopje van de aansteker drukt. Ze laat onverhoopt wat groene drab op de grond vallen en het slijm pruttelt iets in de trent van: iieee-miiieee-up-up-up-up (met een wegstervend up).
Ze staat er boven en als het uitge-upt is trapt ze de klodder als een volleerd Maradona met een ingenieus hakje over een ballustrade recht in de nek van Pein.
“Heeeeee!!…nbsp; schreeuwt die. Niet de eerste keer dat ie dergelijke lolligheid van Koraal ondergaat. Niet dat hij haar altijd ontziet, integendeel. Op een normale dag….afijn…laat maar.
“Sorry, heftige reaktie!…nbsp; verontschuldigd Koraal zich lachend.
Pein veegt de smurrie uit z’n nek. “Dat zet ik je betaald!…nbsp;
Koraal buigt zich weer over haar experiment.
Bij het scheiden van de verschillende moleculaire lagen ontdekt ze onder de microscoop (de kastjes van het ruimteschip zijn overladen met apparatuur en apparaten, niet alleen maar mondharmonica’s, maar ook mondharpjes, mondhoeken, mondriaans, mondorgels, stalinorgels, pijporgels, walgelijke foto’s van mensen die grote gelijkenissen vertonen met de gebroeders Bolland EN ….een microscoop! Hoera! Net waar Koraal naar zocht) een vreselijk brandbaar en ont-zet-tend lichtexplosief goedje. Als ze met haar prachtig opgemaakte, diep zwarte wimpers knippert, knettert het al onder het sterke vergrootglas. Ze scheidt de verschillende moleculaire lagen met – hoe kan het ook anders – allerlei ragfijne instrumentjes uit een volgende multitool. Verrekte handig die dingen, hoor.
Ze haalt het spul onder de microscoop vandaan en begint erin te prikken, te snijden, te scheuren, te raggen en te rossen, altijd weer een van de leukste onderdelen van het experimenteren. Na een tijdje wordt ze nieuwsgierig en beweegt haar hoofd er vlak boven om te kijken naar enig resultaat. Plotsklaps drukt Pein, die geruisloos tot achter haar is komen sluipen, haar gezicht in de vloeibare Spock.
“Grmmbll…nbsp; murmelt Koraal, ook wrijft ie tegelijkertijd iets te vrijpostig met zijn andere hand over haar zij. Over de zijkant van dat schattige jurkje.
“Zoooo, dat zal je leren†, grijnst hij.
Na enkele tellen laat ie haar los, waarop zij met een snakkende hap naar adem de bevrijding viert. Spock blijft keurig liggen met Koraals gezichtsafdruk in zich.
“Ok, Pein, genoeg!…nbsp;
Zijn hand blijft tegen haar zij gedrukt en wordt ietwat richting voorkant geschoven.
Ongemerkt pakt ze met een pincet iets van het groene goedje en drukt het in zijn hand. Een piepkklein ontploffinkje volgt. Pein schrikt, maar direct daarop kan ie z’n ogen niet geloven en er verschijnt een volgende grijns op z’n stoere gelaat.
“Gaaaaaaf hè?!!…nbsp; zegt Koraal.
“Waaaaauw!…nbsp; reageert Pein. “Spock kan knallen?‼/p>
---------------------------------------------------------

#279 Koraal
Precies! reageert Koraal terwijl ze nog speels wat chemicaliën in zijn T-shirt mikt. Als ik dit ultrafonaal maar vooral bilatteraal (Pein en Koraal bedenken graag zelf zo veel mogelijk ingewikkelde woorden om uit te sluiten dat anderen er ooit een biet van zullen begrijpen) weet te klonen, zou dat een prachtig wapen zijn. ....Waarmee we nog steeds geen schoonmaker hebben."
Pein kijkt peinzend en vrij doelloos de ruimte in zoals bijzonder geleerde mensen en experts op het gebied van alles en nog wat dat vaak plegen te doen. Dan kijkt hij alsof hem een groot licht op gaat. Eureka! "Laten we eens kijken wat er gebeurd als we het zelfde experiment tijdens warp speed uitvoeren!" Koraal knikt enthousiast en instemmend. "Maar, "zegt ze "over warp-speed gesproken; lukt het solderen een beetje, zodat de main frame computer weer zo snel mogelijk online is?" Maar Pein lijkt haar niet te horen en vervolgd: "...Natuurlijk is het niet te hopen dat we een gallactische barière encounteren want dan kon het zelf replicerende mijn-effect wel eens te sterk doorstuiteren naar het alfakwadrant. Natuurlijk kunnen we de intergallactische sensoren zo tunen dat de deflector array afketst, ik meen dat ze dat op Romulan eens succesvol hebben gedaan waarna de Cardassian Unie bezwaar aantekende. Maar ook dat is te omzeilen, we kunnen immers als we de juiste snelheid bereiken gebruik maken van het spiegel universum wat geheel volgens het relativiteits principe......"
Koraal, die uiteraard bijzonder onder de indruk is van al deze dure gallactische terminologie, begint zich nu toch af te vragen of Pein niet bezeten is door de geest van Spock of zoiets. Allemaal leuk en aardig maar als de main computer niet eens on-line te krijgen is..,..Ze begint ongeduldig met haar lange, glanzend gelakte nagels op het formica werkblad te trommelen. "Het SOLDEREN, Pein, hoe zit het daarmee?!"
-------------------------------------------------------

#280 Pein:
- Jajajjajajajaja, ik ga NU solderen. Waar issut tin?
Hij kijkt rond, maar ziet niets wat op tin lijkt of ervoor door kan gaan. Dan ziet ie Koraal aanstalte maken om een nieuwe flets tegen ‘m aan te schieten. Als haar voet de smurrie raakt , weet Pein zo te anticiperen dat ie de klodder op kan vangen in een bekertje dat ie van de formicatafelblad grist.
- Zooooo, vangen kan ie wel , lacht Koraal.
- Ik ben al bezig, stelt Pein haar gerust.
Met de drek in het bekertje draait Pein zich met de rug naar Koraal en begint te pielen aan de soldeerbout. Hij neemt wat van de groene Spock en houdt het puntje van de soldeerbout ertegenaan. PEIN GAAT SOLDEREN MET SPOCK!!!!
Er ploft wat en er kraakt wat en er verschijnen wat bellen. Dan ineens blinkt er een lampje boven zijn hoofd – PLIIEEENNGGG!!! - : Pein krijgt een ingeving!
- Koraal! Snel! Je multitoolapparaat!!
Hij rent op haar af graait in haar zakken, links , rechts (zij laat nog maar ’s wat chemicaliën in zijn t-shirt lopen, dat al half weggesmolten is), nog dieper en NOG dieper en daar, helemaal onderin, goed weggestopt tegen indringers, vindt ie de multitool.
- EUREKA!! briest ie en steekt zijn hand triomfantelijk omhoog met de glinsterende multitool. Klinkt er nu muziek? Een trompetterige Bolland-en-Knolland-tune schelt door het gebouw.
- Gadverdamme! reageert Pein hierop, "Maar wel precies op tijd."
Inderdaad, het was een mooi shot: Pein met de tool in zijn hand en de triomfantelijke blik, Koraal ernaast, half uitgegraaid en slingerend met de microscoop.
- Kijk, joelt Pein.
Hij ontvouwt de bellenblaasset uit de multitool en gooit Spock Vloeibaar (er is geen betere!) erin. Even schudden en het blaasringetje eruit halen. Dan blazen.
- Ik wil ook blazen, zeurt Koraal
- Ok, jij ook. Pein houdt de ring met Spock Vloeibaar (er is geen betere!) erin voor hun beider monden en ze beginnen te blazen.
Dan gebeurt het. Ze blazen en blazen en er zet zich een vorm van een hoofd uit. Ze blazen harder en harder en een nek komt erbij. Nog harder en NOG HARDER en ineens ploept er een lichtgroen mannetje uit, valt op de grond, krabbelt overeind, schraapt het keeltje en hakkelt: Aaim in die armie nouw, oohoeewooo, Aaim in die armie nouw (zoals het liedje…)
Pein en Koraal kijken elkaar aan.
- Dit is niet te gelo…..
Er sijpelen tranen van geluk over hun wangen als ze het mannetje gadeslaan.
- Nog een keer proberen! roepen ze in koor.
-------------------------------------------------------

#281



afbeelding
------------------------------------------------------------

#282 Koraal:
En zo blazen onze helden het ene na het andere groene mannnetje de wereld in. De één wat groter, de ander wat lelijker maar over het algemeen lijken ze op elkaar. Ze zijn immers uit het zelfde materiaal ontstaan. Nu hebben ze zeker het God-complex te pakken, iets waar geniale artsen toch al zo gevoeilg voor zijn. Pein en Koraal kijken elkaar aan met de blik die nieuwe ouders nog wel eens in de ogen willen hebben, maar dan toch net even iets ziekelijker. "Wij zijn de scheppers van een nieuw ras!"roepen ze tegelijk joelend uit "De Korpei'tjes!!!"en doen een rondedansje van je hopsasa. "Hier moet op gedronken worden!!" En alsof ze een bevel hadden gegeven komen direct enkele van de wezentjes aanlopen met glazen en gekoelde champagne. "Kijk, wat leuk ze zijn echt super gedienstig!" Kirt Koraal al giegelend van vreugde en een soort premature overwinningsroes. "Ik vraag me af wat ze eten...." Maar dat is van latere zorg.
Pein en Koraal proberen hun nieuwe 'speelgoed' uit zoals een zakenman met zijn nieuwe mercedes zit te klooien. Of een moderator op een forum net iets te enthousiast met de nieuwe regels aan de slag gaat. Of een minister met zijn nieuwe functie door de gebruikelijke onzin uit te kramen. Maar onze helden zijn gellukkig (nog!) geen ministers dus ze geven zinnige opdrachten aan de groene wezens. "Soldeer dat" en "Ruim op." en "Repareer dit" en "maak lekkere zalm canapé's" en "Laat het bad vol lopen" of "tel de wapens" Ze ontdekken dat het echter het beste werkt als ze dingen zeggen als" "En nu is het tijd om te wapens te tellen!" Of "Er moet gesoldeert worden!" Dan schiet er één of meerdere wezens naar voren om de wens te vervullen.
Onze helden zijn zo in hun nopjes met deze doorbraak, die ze ook direct op schrift laten stellen door zo'n groen wezentje, dat ze vergeten dat het hoog tijd is eens wat beslissingen te maken omtrent 'Het Grote Doel'. Of gewoon te bedenken waar ze heen zullen gaan nu het inmens grote ruimte-schip er glanzend en in betere conditie dan ooit bij ligt te zweven op enkele kilometers boven zee. In hun feestvreugde ontgaat het hen ook dat de voltallige Amerikaanse vloot (die standaard een pesthekel hebben aan ruimte schepen en de vermoedelijke inhoud daarvan) in aantocht is....
**********************************************************

#283 Pein
Het maakt de Korpei'tjes er niet minder actief door. Kijkend naar deze bezige wezentjes maakt het artsenduo al enigszins moe.
"Jezoes, wat een arbeidertjes zeg" gooit Pein er nog maar 's uit. En heft zijn champagneglas dat direct wordt bijgevuld door zo'n bellenblaasmannetje.
"Heb altijd al een gezinnetje willen hebben" mijmert Koraal en ze trekt een wezentje naar haar toe en drukt 't iets te hard tegen haar aan.
"IIIEEEEEPPP!!!" doet 't en dit Korpei 'tje knapt uit elkaar.
"Mmmm, 't zijn wel slappelingetjes" beteuterd staat ze boven een plasje bellenblaas.
Dan constateert het Korpei'tje achter de besturingscomputer en radarinstallatie inderdaad het naderende gevaar.
"IEP-IEP-IEP-IEP!!!!"
"Wat zegt ie?" vraagt Pein
"Weetnie." antwoordt Koraal. "'s even kijken"
De artsen lopen op de monitoren af en zien daarop 17 immense vliegdekschepen naderen met daaromheen ontelbare straaljagertjes (op beeldscherm zijn die stoere straaljagers slechts straaljagerTJES en in de ogen van Pein en Koraal zijn het eigenlijk ook maar straaljagertjes. En vormen ze nauwelijks gevaar, iets dat we zometeen wel zullen zien). Ze zijn volkomen omsingeld door onderzeeboten met nucleaire lading, een hele zwerm Apache-helikopters reutelt hun kant op en er vliegen ook twee albatrossen over die een forse boodschap achterlaten op het uitkijkvenster van het ruimteschip.
"Ruitewissers!" brult Pein
Een van de mannetjes drukt op een knopje en verrek, er sproeit een straaltje water tegen de ruit (ruikt een beetje naar wodka) en een Korpei'tje met een tuigje om en een zeempje komt tevoorschijn en veegt aan de buitenkant het raam schoon.
"Sjonge" verbaast Koraal zich.
*******************************************************

#284


De Korpei in al z'n eenvoud

afbeelding

******************************************************

#285 Koraal:
en nog eens "Sjonge"en "het zijn echt verrekt handige wezentjes die korpei'tjes"
Dan heben onze helden zich wel weer genoeg verbaast en gaan over tot de orde van de dag. "Tijd om de warpspeed eens uit te proberen"Merkt Pein droogjes op. "Met achterlating van een paar bommetjes"vult Koraal hem aan. Onze helden hebben weer één gedachte, alsof ze dezelfde hersens delen, zoals altijd het geval is als het tijd is voor actie. Koraal wrijft eens in haar handen, ze jeuken. Pein is ondertussen achter één van de grote computerschermen gaan zitten en terwijl Koraal het schip in gereedheid brengt voor WarpSpeed zit hij lekker een spelletje te spelen. Want meer is het schieten op de vliegdek schepen, straaljagers, onderzee boten en Apaches voor hem niet. Efiies inzoomen en goed mikken, klikken op het joystick achtige aparaatje en BWAM! weer straaljagertje minder. Pein is altijd al heel goed geweest in computerspelletjes. "We zullen ze even wat geven om over na te denken in onze afwezigheid"Grapt hij en BWAM! BWAM! BWAM! Prachtige explosies zijn te zien op zijn beeldscherm terwijl hij vliegens vlug ontdekt wat voor mogelijkheden er nog meer zijn. Bolland en Trolland waren kennelijk ook dol op computer spelletjes.
"Klaar voor Warp Speed"Laat Koraal weten. "Wacht ! Wacht! Nog eventjes!" roept Pein zoals mensen wel vaker doen als ze midden in een spannend spel zitten.

Ondertussen is het voor de Apaches en vliegdekschepen geen spel, de prachtige effecten op het beeldscherm van Pein zijn daar harde realiteit. Rook, bloed, scheurend metaal, de pijnkreten van hun makkers en de geur van een onvermijdelijk wrede dood zijn de laatste ervaringen voor veel jonge soldaten. Terwijl diegenen die de bevelen hebben gegeven zoals gewoonlijk buiten schot blijven en kinderen het vuile werk laten opknappen. Jongens van 18-20 verbranden levend, spatten uit elkaar, liggen met afgerukte ledematen te kermen en bidden tot een God die geen antwoord geeft. Ondanks de grote hoeveelheid wapens hebben ze geen enkel verweer. Hun wapens ketsen af op het cloacking device van het grote ruimte schip dat boven hen zweeft en ze realiseren zich dat de hel gewoon op aarde is en niet ergens ver weg na de dood. De dood is voor velen van hen nu juist een verlossing. Maar als je er naar verlangt duurt sterven te lang. Een soldaat waarvan zijn onderlijf en benen zijn weggeschoten ligt om zijn moeder te gillen terwijl zijn darmen uit zijn buikholte kringelen. Dan wordt het gillen minder omdat grote hoeveelheden bloed door zijn keel naar buiten gutsen. Lang ligt hij nog te schokken en stikken terwijl hij zijn maten om zich heen een soortgelijk lot ziet ondergaan. Het duurt lang eer de dood ons werkelijk verlost als we er naar verlangen, minuten duren uren, uren duren dagen. Niet de dood maar het leven is wreed. Hij heeft nog net tijd te bedenken dat dit het halen van een rijbewijs en het krijgen van een gratis opleiding niet waard is. En hij is niet de enige. Dan ineens is het gevaarte boven hen verdwenen en diegenen die nog leven danken God. Maar het was slechts Koraal, die de Warp Speed knop heeft ingedrukt.

"Aaaaarch SIIIJJJJIIIIIIT"roept Pein uit als zijn spel onderbroken wordt en hij naar achter in zijn stoel wordt gedrukt door de grote snelheid. "Het ging net zo goed!"
Het grote schip rammelt en piept en kraakt terwijl op zijn scherm nu allerlei lichtvlekjes voorbij schieten.
"Ben benieuwd waar we terecht komen" verzucht Koraal die tegen één van de muren aan was gesmeten door de hoge snelheid en nu weer overeind krabbelt. Het schip begint zich te stabiliseren en de ervaring van snelheid begint af te nemen hoewel de snelheid van het ruimteschip is toegenomen. "Huh?" Brengt Pein uit "Je weet niet waar we terecht komen?" "Ja zeg, dat gedoe met een koers bepalen daar was geen tijd voor hoor. Gewoon ergens in het Alpha Kwadrant. Verder zien we wel." Laat Koraal weten. "Trouwens, een verrassing is toch altijd leuk!?"

************************************************************

#286 Pein
De korpei

Een tweebenig en twee-armig wezentje dat qua fysiek gelijkenis vertoont met de mens. De korpei ontstaat door een bellenblaasflesje met Spock Vloeibaar (er is geen betere!) te vullen en hier vervolgens mee te gaan bellenblazen. De wezentjes zijn doorzichtig en knappen als je ze ook maar een lullig stukje plet. Ze zijn leergierig, manipulatief en produceren met hoge stemmetjes allemaal IEP-jes. Hun gehoor is echter goed ontwikkeld door de immense radar-antennes bovenop z’n kop. Hiermee kan hij gevaar op enkele kilometers afstand aanvoelen. Ook pikt hij hiermee signalen op van loopse vrouwtjes. Omdat deze sporadisch voorkomen, geslachtsverkeer komt nauwelijks voor daar ze door bellenblazen ontstaan, vinden er genadeloze gevechten plaats om een vrouwtje te veroveren. Daarvoor dient hun enorme geslacht. Net als voor sommige mensenmannen dient het geslachtsorgaan als een stootwapen.
Eten doen ze nauwelijks, ze kunnen amper voedsel vasthouden. Honger stillen ze met nicotine, vooral nicotinepleisters zijn erg in trek. Rigoureuze verwijdering van deze plakkers kan onherstelbare schade aanrichten.
#287 Pein
Met warpspeed snellen ze langs Uwanus, het Yoghurtweg-stelsel, kriskras door de manen van het sterrenbeeld Leeuw, de Operational Death Star waar ze net nog een glimp opvangen van Darth Vader, Mork & Mindy wordt de pas afgesneden, de Costa Brava omzeild, ze genieten even van het uitzicht op de Hiroshima- en Nagasakikraters, twee rondjes om de kerk, slingerend door meteorenregens, het Pad van de naar huistelefonerende ET’s wordt in recordtijd genomen, Alf zwaait nog even als ze voorbijflitsen en de satellieten die om de aarde cirkelen torpederen ze omdat ze de torpedo’s nog niet hadden uitgeprobeerd.
Al met al was het een leuk reisje met de nodige afleiding. De korpei’tjes werken zich suf, Pein computert lekker door bijtend op z’n tong van concentratie en Koraal ligt languit op de sofa met trossen druiven boven haar happende mond en palmbladwapperende korpei’tjes houden haar heerlijk koel.
“Kom d’r ook bij, dat kunnen die monstertjes ook wel!…nbsp; nodigt Koraal haar collega uit. Ze gaat nog verder languit en neemt een slok van haar Wodka-Tonic-met-schijfje-limoen-en-heel-veel-ijs.
**********************************************************

#288


amerikaanse gevechtsvliegtuigen proberen tevergeefs het ruimteschip van dr. Koraal en dr. Pein tegen te houden


afbeelding
************************************************************

#289 Pein
De nacht valt na al het spektakel

Tis pikkedonker in het ruimteschip, op wat lichtgevende knopjes na. En doodstil, dat wil zeggen, op wat bliepjes en piepjes vanuit de boordcomputer na dan. En het afgrijselijke gesnurk van Koraal en Pein. En het getik van het belachelijk grote onderwater/buitende-atmosfeer werkende horloge dat om het elegante polsje van Koraal zit. En het gereutel uit het binnenste van de korpei’tjes.
Eigenlijk is het gewoon een tyfusherrie, maar omdat alles en iedereen in diepe rust verkeerd lijkt het stil. Zo.
Koraal ligt met een klein knuffelbeertje onder de grote ventilator in een enorm rond waterbed, Pein, met z’n duim in de mond, heeft z’n hoofd op haar schouder gelegd en is ook in dromenland. Het gesnurk van beiden is niet te harden. Geronk, gezaag, gefluit teveel om op te noemen.
De korpei’tjes, Pein en Koraal hebben er wel zeventienduizendachthonderdvijfentwintig in elkaar geblazen, staan bewegingsloos in een immense hal ergens beneden in het schip. Alsof ze uitgeschakeld zijn.
Een paar van de monstertjes bedienen het ruimteschip, maar het lijkt alsof ze dit telepathisch doen want ze verroeren geen vin.
Er heerst sowieso een hardnekkige telepathie in het schip. Daarover kunnen Koraal en Pein meepraten. Op dit moment hebben ze ook precies dezelfde droom.
Dan klinkt er een hevige knal
BAMMMMM!
***********************************************************

#290 Koraal
gevolgd door een kort 'kloink' en de woorden "zebzern!!!" Hetgeen, als je het op zou zoeken in het Groot Intergallactisch Woordenboek( nu te bestellen voor slechts 325 euri) , beketent: Enteren! Gelukkig hebben onze helden de digitale versie van het Groot Intergallactisch Woordenboek dat zich automatisch inschakelt indien nodig. Het was dus meteen duidelijk en Koraal sprong dan ook direct op om een bakkie kofiie te zetten. Pein was prettig gezelschap maar de hele tijd met zijn tweeën zonder nieuwe gezichten, de stomme korpei'tjes die slechts werkkracht zonder inhoud zijn daargelaten, gaat iedereen op den duur vervelen. Zeker als men een psychiater is met een grote bellangstelling voor de geest der wezens. (de menselijke geest ver voorbij, dacht Koraal tevreden) En wees nou eerlijk; wat is er mooier dan dat potentiële patienten zichzelf komen aanmelden en je ze niet hoeft op te halen met behulp van een ambulance, potige ziekebroeders, een spuit kalmeringsmiddel en een ambulance?
Terwijl de koffie staat te pruttelen komen de integallactische piraatjes op de brug. Duidelijk een ouderwets soort, anders hadden ze wel gebruik gemaakt van teleportatie of iets dergelijks. Wezens met lange nekken, pientere ogenen een soort schubben op de borst staan voor Koraal en Pein "Koffie?" vraagt koraal terwijl ze haar rechter wenkbrauw optrekt als ze de simpele wapens ziet. "Biertje?"vraagt Pein, die als ie midden in de nacht wakker wordt altijd vreselijke dorst heeft. De wezens hadden duidelijk een andere reactie verwacht want staan er een beetje beteuterd bij met hun ouderwetse titanium kromzwaarden. "Ko-fiiiii?" zegt de degene die vermoedelijk de leider is van het zooitje ongeregeld (koraal en Pein vatten dan ook direct symphatie voor hen op) "iiiiirtjuh?" zegt de andere die links achter hem staat.
*********************************************************

#291 Koraal


Onlangs heeft het merk BjornBorg, in het kader van reklame voor het loveland festival, onze helden laten portretteren in hun lab. Koraal staat hier afgebeeld als vrouwe justitia wiens handen zijn gebonden door de wetenschap. Rechtvaardigheid gaat immers niet altijd samen met de wetenschap die veel belangrijker is dan welk recht dan ook. Hetgeen Pein, die altijd voor de volle 100% achter Koraal staat, verbeeld door te laten zien dat wetenschap als zuurtsof voor de mens is.
*********************************************************

#292 Pein:
Een IIIRTJUH dan maar. Pein fluit op z’n vingers en er komen 4 korpei’tjes aangehold met de nodige kratten Grolsch beugels. Pein ontdekte een galactische instraal C1000 waar de beugels in de aanbieding waren. De bezorgkosten waren te verwaarlozen dus hij heeft maar een bestellinkje geplaatst. De langnekken sperren hun pientere ogen en kijken vragend naar Koraal, dan naar Pein en dan naar de korpei’tjes. Zodra ze die zien barsten ze in een keihard gelach uit. Nu staan de korpei’tjes er enigszins beteuterd bij, maar zo kijken ze eigenlijk altijd dus wat maakt ’t uit.
Pein wil ze stil hebben dus:
“HEE MAFKEZEN EFFE DIMMEN JA!
De langnekken dimmen inderdaad, houden hun zwaarden van schrik nog even in de aanslag maar die gaan naar beneden als Pein demonstratief de dop van een beugel knipt en zet ‘m aan z’n mond tot de inhoud helemaal z’n keel is ingegleden. “AAAAAAHHHH" doet ie. Hij plaatst z’n voet op de tafel steunt met z’n linkerarm op z’n knie en wijst met zijn wijsvinger stoer en erg mannelijk naar voren en zegt: Bier, en dat proef je.
De langnekken frunniken even aan het flesje, knippen dan de dop eraf en zetten ‘m ook aan de keel. Met een ontzetend geslobber gieten ze zich vol. En vervolgens klinkt er een luid: “IIIIIIIIHHHHHH!!!! Ze gooien hun zwaarden aan de kant en graaien in de kratten die binnen no-time leeggezopen worden.
“IIIIIIIIIIIIIIIIIHHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!"" Als de kratten op zijn , hebben ze moeite op hun schubbige poten te blijven staan en ze beginnen ook vreemde geluiden te maken. “Ke-deng-Ke-deng-Ke-deng-Ke-deng"
“Wa’s dat voor primatengeluid?" krabt Koraal zich achter het mooigestroomlijnde rechteroor.
Dan worden ze ongeduldig en verlangen meer. Koraal schudt vastberaden met haar hoofd.
“Nee, vrienden, we gaan eerst maar ’s even wat huidmonstertjes en bloed afnemen, dan zet ik jullie in de ionencentrifuge en ik wil ook nog met een enkeling elektrotestjes uitvoeren."
Pein knikt driftig mee: "goed idee Koraal. en laten we niet vergeten eentje te injecteren met Spock Vloeibaar (er is geen betere!), je weet nooit...."
De langnekken zijn het daar niet mee eens en worden luidruchtiger en agressiever. Ze trappen twee korpei’tjes plat en beginnen met de lege kratten te gooien. Koraal en Pein kunnen net op tijd bukken.


Dr. Pein, voor de oplossing

Mooie foto trouwens Koraal. Hoewel onze spectaculaire shapes ietwat karig uitkomen, zal wel aan de lens liggen....... Dat lapje staat je ook erg goed en brengt tegenstanders natuurlijk in verwarring, hahaha.

Dr. Pein, fotogeniek als u kiekt

**********************************************************

#294 Koraal:
Ze pakken beide hun stungun (krijhg je een oliefant mee plat) en schieten de langnekken één voor één richting bewusteloosheid. "Hm toch jammer dat er weer eens geen zinnig gesprek mogelijk was"mompelt Koraal terwijl ze een paar langnekken bij de poten naar het incubatie depot sleept. Pein pakt er ook een paar (hoppa meteen zes tegelijk natuurlijk met die spierbundels van onze gewaardeerde arts is dat een makkie) en ze vriezen er een paar in voor later. De rest gaat in de sluis, die vervolgens zonder enig ceremonieel wordt opengezet zodat de langnekken worden teruggeven aan hun plek van origine: outer space. "Zo," zegt Pein tevreden terwijl hij zijn handen in onschuld wast van het spreekwoordelijke bloed der langnekken. "dat was weer eens ouderwets gezellig. Maar een pintje pakken met gallactische out-laws is toch niet meer wat het geweest is. Denk ik" Koraal fronst haar wenkboruwen: "Misschien hadden we ze toch Heineken moeten geven, in de reclame schijnt het te werken." Pein kijkt verbolgen. "Pfuh das geen bier das kattepis!"
--bliep-bliep-bliep-- planet in orbit--bliep-bliep-bliep-- Zegt de computer en ja hoor op het scherm verschijnt een enorme dampende goor gele planeet met zes ringen en negen manen. "Zal verdorie toch niet de planeet van die verrekte langnekken zijn!" "Ach," reageert Koraa l"Kunnen we misschien uitvinden wat ze eigenlijk willen. Je weet wel kooo-muuu-niiii-kaa-tie?"
Toch voelen de wereldberoemde geniale artsen er meer voor om were in het lab te duiken met al dat nieuwe materiaal. Maar helaas de zelf verzonnen integallactische plicht roept, gilt en krijst natuurlijk weer dat het een lieve lust is, ook al is het dat uiteraard in het geheel niet. Maar een kniesoor die daar op let. (en wat een echte kniesoor is, zullen onze helden helaas gauw genoeg aan den lijve ondervinden.)

*********************************************************

#295 Pein:
Toch zitten ze er eventjes doorheen. alle avonturen hebben hun tol geëist. Niet dat dat te zien is of dat onze helden dat zullen toegeven. Toch stelt Pein iets voor waar ie normaal niet de tijd voor neemt: "Zeg Koraal, wat dacht je ervan om 's even een uurtje te gaan snoezelen, voor we die planeet op z'n kop gaan zetten?"
"Goed idee, Pein, dat had van mij kunnen zijn" En zo issut natuurlijk ook.
Ze installeren zich op het grote ronde waterbed met allerhande intergallactische hapjes (Nevelringen, komeetblokjes, cellulitientjes) en drankjes (Grolsch, althans watter vanover is, en Pein kan het niet laten weer te wijzen en die reclameboodschap te uiten) en zetten een leuk filmpje op (A Milky Way too Far). Het licht wordt gedimd (Koraal klapt zachtjes twee keer met haar handen) en door de speakers klinkt het geruis van een kabbelend beekje. Een van de korpei'tjes heeft wat kaarsjes aangestoken en maakte daarna dat ie weg kwam, want ander gezelschap werd nu even niet op prijs gesteld door de artsen, de helden, de onevenaarbare genieën, de onmetelijke welgemanierde met succes opgevoede superieuren, de smakelijke in al hun facetten niet te overtreffen supersterren (ze bevinden zich in de ruimte...), de .....de......de........ach, woorden schieten tekort voor de twee mensen die ver weg van hun geboorteplaneet toosten op de goede afloop (vanzelfsprekend). Diep in elkaars ogen kijkend en comfortabel dobberend op het waterbed.
Het snoezelen kan beginnen

**********************************************************

#297 Koraal
En langzaamaan waren de wereldfameuze artsen weggesnoezeld, steeds dieper en dieper en verder weg tot ze welhaast in een diepe bewusteloosheid verkeerden. De tijd vloog aan hen voorbij. En terwijl buiten diverse oorlogen opbloeiden en moorddadige, bloedrode vruchten afwierpen, lagen Herr. Dr. Pein en Prof. Dr. Generaal Koraal in diepe rust met een vredige glimlach op het gezicht te snurken dat het een lieve lust was. Ze waren uitgeput geweest en voor hen zal al een even uitputtende tijd liggen.
Weken gingen voorbij en een onoplettende voorbijganger zou hen doodgewaand hebben. Maar diegenen die hun ogen niet meet boter en andere troep insmeren om het leven niet te hoeven zien zoals het werkelijk is, ja diegenen konden waarnemen dat het infuus gestaag druppelde, de ogen REM slaap verraadde en de longen van onze helden zich regelmatig lieten vollopen met de zo kostbare zuurstof.
Ook het grote ruimteschip lag er stil bij, al waren de korpeitjes onzichtbaar en middels telekinetische weg onophoudelijk bezig met het onderhoud en de voorbereidingen voor het ontwaken van onze helden.

Dan, op een mooie regenachtige ochtend ruim twee weken nadat ze de snoezelruimte waren binnengegaan, knipperden ze met de ogen. Langzaam en weldadig begonnen ze zich uit te rekken. Ach wat zagen ze er toch bedriegelijk onschuldig uit met die lege blik in de ogen die mensen eigen is als ze uit een verfrissende doch extreem diepe slaap ontwaken. Gaaaaaaaaaaaaaaap en AAaaaaahhhh en nog eens Gaaaaaaaaaap
Toen keken ze elkaar aan, niet wetende hoe lang ze hadden geslapen. Het zou best eens kunnen dat ze op dit moment nog denken hooguit een uurtje of tien geslapen te hebben. Ze kijken elkaar verheugd aan, er is immers zo veel leuks te doen. Toch hebben ze op dit moment maar één gedachte: Koffie.
*********************************************************

#298 Pein:
En koffie wordt geserveerd. Alleen voor dr. Pein. Dr. Koraal krijgt een glaasje water.
- Wat is dit nu? roept ze en slaat de beker uit het handje van de bedienende korpei.
De korpei wijst naar een beeldscherm achter de twee net ontwaakte artsen.
Dr. Pein slurpt een slok uit de mok en knikt goedkeurend. Koraal kijkt van de korpei naar het beeldscherm en zet me daar toch een paar wijdgesperde ogen op! Ook Pein draait zich langzaan om terwijl ie een volgende slok naar binnen giet. Maar die spuugt ie er ogenblikkelijk weer uit als ie ziet watter op het beeldscherm te zien is:
Een echo van een bijna volgroeide foetus!
- AAAAAAAAAAAHHHHHHHHH!!!!!!!! doet Koraal, verschrikt, panisch verschrikt haar ontzettend dikke buik vastgrijpend.
- WAT IS DIIIIIIIIIITTTTTT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! giert ze.
Pein, stamelt wat onverstaanbaars.
Nu knikt de korpei goedkeurend. En wrijft ook over zijn platte buikie, lachend.
- PEEEIIIINNNNN!!! gilt Koraal door.
Pein werpt een blik over de tafel achter hen. Daar staan wat potjes en reageerbuizen met labels. Op eentje ziet ie een etiket met zijn naam d'r op. In dat potje zit een troebele substantie die hem wel bekend voorkomt.
- What the Fu.....?!?! hij trekt z'n broek naar beneden en ontwaart enkele rode streepjes en ziet dat zijn schaamstreek helemaal gladgeschoren is.
- WHAT THE FUCKKKKK!!!! nu zijn beide artsen aan het schreeuwen als .....ja als wat eigenlijk....als twee artsen die ontdekken dat ze ongewild opgezadeld zijn met een koter in wording.
Ze kijken elkaar aan, houden eventjes hun geschreeuw in , sperren dan hun ogen en zetten het weer op een schreeuwen:
- AAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
********************************************************

#299 Koraal
"Shit shit SHIT gotver de SHIT!!!" schreeuwt Koraal nog maar eens terwijl de omvang van deze nieuwe ontwikkeling nog amper tot haar doordringt. "Die vuile vieze gore rot korp...." en ze pakt de dichtsbijzijnde kalasjnikov (onze helden zijn zo dol op wapens dat ihet hele schip er vol mee ligt) en begint de Korpeitjes af te schieten. Pein, die ook blijft schelden en vloeken en daarbij een verschrikkelijk ochtendhumeur heeft - dit kan men navragen bij zijn patienten die er meer dan eens verschrikkelijk onder hebben moeten lijden... en dat hadden ze verdiend ook het rattekop tuig! - heeft ondertussen ook een wapen gegrepen en schiet eveneens op de Korpeitjes in. "Gotverdegotvergeten k*t korpei's!!!!"Schreeuwt hij, hetgeen amper te horen is boven het schietgeweld uit.
Splash! Plof! Aaarch! Plop! één voor één storten ze neer terwijl het groene pus-achtige bloed van de korpeitjes over de vloer stroomt. Tskatsaktsaktsjak gaan de kalasjnikovs, gil-kerm-schreeuw gaan de korpeitjes. En hoewel de kruitdampen een dikke mist vormen kunnen we nog net zien dat het humeur van Pein en Koraal begint te verbeteren. Speelt daar zelfs een schim van een lachje over Herr. Dr Pein zijn gezicht? En dat glansje in de ogen van Koraal... is dat verbeelding?
Alle korpeitjes in de ruimte bevinden zich nu in horizontale positie en Koraal klettert haar kalasjnikov in een hoek, boven op een stuiptrekkend en kermend korpeitje dat met zijn laatste ademtocht bezig is.
"Zo" verzucht Koraal die de koffie mok van Pein heeft gepakt en een ferme slok neemt. "tijd voor een lekker sigaretje"en ze tovert een sigaret tevoorschijn met een extreem hoog nicotine gehalte, haar lievelingsmerk: 'Dodelijke Oliefant'
***********************************************************

#300 Pein:
Maar dan, ojee. Koraal begint te krampen en te zuchten en te puffen en te steunen en Pein wil haar gerust stellen dat die sigaretten echt niet zo zwaar vallen. Maar Koraal begint nu op een andere toonhoogte te schreeuwen.
- PEIN!!!!! VOLGENS MIJ KOMT HET!!!! DIE VERREKTE KORPEITJES!!!!! IK VOEL WEEEN OF IETS DERGELIJKS!!!!!!! en ze inhaleert nog 's diep. en nog 's en nog 's.
- Hier snel nog een slok koffie, biedt Pein haar aan maar ze slaat de mok uit z'n handen.
- NEEEEEEEEEE, EEEUUUUUHHHHHHH, HEELLLLLPPPPPP!!!!
Pein heft z'n handen naar z'n hoofd, hij ziet een plas ontstaan tussen Koraals benen.
- Sjiieee-it! stamelt hij. Dan komt ie in actie. Hij rent naar de kraan, zetter een emmer onder en laat deze met warm water vollopen. Ondertussen krijst Koraal rustig verder. Pein gooit alle kastjes open en pakt allerlei gereedschap, een zaag, een schaar, een eendebek, een biertje voor tussendoor, handdoeken enzovoorts. Dan schiet ie tussen haar benen. Legt deze over z'n schouders , knipt haar ondergoed los en de rest van haar kleding.
- PERSEN KORAAL, PERSEN! KEP DIT NOG NOOIT GEDAAN, MAAR WE GAAN DIT VOLBRENGEN. HET MOET ER TOCH UIT!!!!
- PEEEEEIIIIIIIINNNNNN, IK KAN NIET........HET DOET ZO"N ..........AAAAARRRGGGHH!!
Pein telt mee met haar ademhaling, staart in de krochten van Koraal, ziet op het echoapparaat dat er beweging in de foetus komt. Hij jubelt!! En spoort Koraal aan door te persen.
- PERSEN, JAAAAAAAA, KOM OP!!!!!
Koraal puft en steunt en gilt en zweet het hele bed kletsnat, golven vruchtwater breken door en dan.....en dan......EN DAN ZIET PEIN EEN HOOFDJE!!!!! Hij zet de zuignap erop en rukt het nieuwe leven eruit.
PLOP!!!
Even issut stil. Pein is achterover gevallen en Koraal staakt het schreeuwen.
..........
..........
WHAAAAAAAAAAAAAAHHHHH!!!!!! klinkt een babystemmetje.
- Jezus. zegt Pein.
- Ooooooooh, doet Koraal.
- Het is een jongetje, zegt Pein.
- WHEEEEEEEEEEEEEEEEEHHHH, doet het jongetje.
- Kannie niet even z'n kop houden, zucht Koraal.
************************************************************
************************************************************